1
ഫെലിസ്ത്യര് ദൈവത്തിന്റെ പെട്ടകം എടുത്തു അതിനെ ഏബെന് -ഏസെരില്നിന്നു അസ്തോദിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി.
2
ഫെലിസ്ത്യര് ദൈവത്തിന്റെ പെട്ടകം എടുത്തു ദാഗോന്റെ ക്ഷേത്രത്തില് കൊണ്ടുചെന്നു ദാഗോന്റെ അരികെ വെച്ചു.
3
പിറ്റെന്നാള് രാവിലെ അസ്തോദ്യര് എഴുന്നേറ്റപ്പോള് ദാഗോന് യഹോവയുടെ പെട്ടകത്തിന്റെ മുമ്പില് കവിണ്ണുവീണു കിടക്കുന്നതു കണ്ടു. അവര് ദാഗോനെ എടുത്തു വീണ്ടും അവന്റെ സ്ഥാനത്തു നിര്ത്തി.
4
പിറ്റെന്നാള് രാവിലെ അവര് എഴുന്നേറ്റപ്പോള് ദാഗോന് യഹോവയുടെ പെട്ടകത്തിന്റെ മുമ്പില് കവിണ്ണുവീണു കിടക്കുന്നതു കണ്ടു. ദാഗോന്റെ തലയും അവന്റെ കൈപ്പത്തികളും ഉമ്മരപ്പടിമേല് മുറിഞ്ഞുകിടന്നു; ദാഗോന്റെ ഉടല്മാത്രം ശേഷിച്ചിരുന്നു.
5
അതുകൊണ്ടു ദാഗോന്റെ പുരോഹിതന്മാരും ദാഗോന്റെ ക്ഷേത്രത്തില് കടക്കുന്നവരും അസ്തോദില് ദാഗോന്റെ ഉമ്മരപ്പടിമേല് ഇന്നും ചവിട്ടുമാറില്ല.
6
എന്നാല് യഹോവയുടെ കൈ അസ്തോദ്യരുടെമേല് ഭാരമായിരുന്നു; അവന് അവരെ ശൂന്യമാക്കി അസ്തോദിലും അതിന്റെ അതിരുകളിലും ഉള്ളവരെ മൂലരോഗത്താല് ബാധിച്ചു.
7
അങ്ങനെ ഭവിച്ചതു അസ്തോദ്യര് കണ്ടിട്ടുയിസ്രായേലിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ പെട്ടകം നമ്മുടെ അടുക്കല് ഇരിക്കരുതു; അവന്റെ കൈ നമ്മുടെമേലും നമ്മുടെ ദേവനായ ദാഗോന്റെ മേലും കഠിനമായിരിക്കുന്നുവല്ലോ എന്നു പറഞ്ഞു.
8
അവര് ആളയച്ചു ഫെലിസ്ത്യരുടെ സകലപ്രഭുക്കന്മാരെയും വിളിച്ചുകൂട്ടിയിസ്രായേല്യരുടെ ദൈവത്തിന്റെ പെട്ടകം സംബന്ധിച്ചു നാം എന്തു ചെയ്യേണ്ടു എന്നു ചോദിച്ചു. അതിന്നു അവര്യിസ്രായേല്യരുടെ ദൈവത്തിന്റെ പെട്ടകം ഗത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപേകട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവര് യിസ്രായേല്യരുടെ ദൈവത്തിന്റെ പെട്ടകം കൊണ്ടുപോയി.
9
അവര് അതു കൊണ്ടുചെന്നശേഷം ഏറ്റവും വലിയോരു പരിഭ്രമം ഉണ്ടാകത്തക്കവണ്ണം യഹോവയുടെ കൈ ആ പട്ടണത്തിന്നും വിരോധമായ്തീര്ന്നു; അവന് പട്ടണക്കാരെ ആബാലവൃദ്ധം ബാധിച്ചു; അവര്ക്കും മൂലരോഗം തുടങ്ങി.
10
അതുകൊണ്ടു അവര് ദൈവത്തിന്റെ പെട്ടകം എക്രോനിലേക്കു കൊടുത്തയച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ പെട്ടകം എക്രോനില് എത്തിയപ്പോള് എക്രോന്യര്നമ്മെയും നമുക്കുള്ളവരെയും കൊല്ലുവാന് അവര് യിസ്രായേല്യരുടെ ദൈവത്തിന്റെ പെട്ടകം നമ്മുടെ അടുക്കല് കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു നിലവിളിച്ചു.
11
അവര് ആളയച്ചു ഫെലിസ്ത്യരുടെ സകല പ്രഭുക്കന്മാരെയും കൂട്ടിവരുത്തിയിസ്രായേല്യരുടെ ദൈവത്തിന്റെ പെട്ടകം നമ്മെയും നമ്മുടെ ജനത്തെയും കൊല്ലാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അതിനെ വിട്ടയച്ചുകളയേണം; അതു വീണ്ടും അതിന്റെ സ്ഥലത്തേക്കു പോകട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞു. ആ പട്ടണത്തിലെങ്ങും മരണകരമായ പരിഭ്രമം ഉണ്ടായി; ദൈവത്തിന്റെ കൈ അവിടെയും അതിഭാരമായിരുന്നു.
12
മരിക്കാതിരുന്നവര് മൂലരോഗത്താല് ബാധിതരായി; പട്ടണത്തിലെ നിലവിളി ആകാശത്തില് കയറി.
