1
അവന് എന്നോടുമനുഷ്യപുത്രാ, നിവിര്ന്നുനില്ക്ക; ഞാന് നിന്നോടു സംസാരിക്കും എന്നു കല്പിച്ചു.
2
അവന് എന്നോടു സംസാരിച്ചപ്പോള് ആത്മാവു എന്നില് വന്നു എന്നെ നിവിര്ന്നുനിലക്കുമാറാക്കി; അവന് എന്നോടു സംസാരിക്കുന്നതു ഞാന് കേട്ടു.
3
അവന് എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതുമനുഷ്യപുത്രാ, എന്നോടു മത്സരിച്ചിരിക്കുന്ന മത്സരികളായ യിസ്രായേല്മക്കളുടെ അടുക്കല് ഞാന് നിന്നെ അയക്കുന്നു; അവരും അവരുടെ പിതാക്കന്മാരും ഇന്നുവരെ എന്നോടു അതിക്രമം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
4
മക്കളോ ധാര്ഷ്ട്യവും ദുശ്ശാഠ്യവും ഉള്ളവരത്രെ; അവരുടെ അടുക്കലാകുന്നു ഞാന് നിന്നെ അയക്കുന്നതു; യഹോവയായ കര്ത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു എന്നു നീ അവരോടു പറയേണം.
5
കേട്ടാലും കേള്ക്കാഞ്ഞാലും--അവര് മത്സരഗൃഹമല്ലോ--തങ്ങളുടെ ഇടയില് ഒരു പ്രവാചകന് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു അവര് അറിയേണം.
6
നീയോ, മനുഷ്യപുത്രാ, അവരെ പേടിക്കരുതു; പറക്കാരയും മുള്ളും നിന്റെ അരികെ ഉണ്ടായിരുന്നാലും തേളുകളുടെ ഇടയില് നീ പാര്ത്താലും അവരുടെ വാക്കു പേടിക്കരുതു; അവര് മത്സരഗൃഹമല്ലോ; നീ അവരുടെ വാക്കു പേടിക്കരുതു; അവരുടെ നോട്ടം കണ്ടു ഭ്രമിക്കയുമരുതു.
7
അവര് കേട്ടാലും കേള്ക്കാഞ്ഞാലും നീ എന്റെ വചനങ്ങളെ അവരോടു പ്രസ്താവിക്കേണം; അവര് മഹാമത്സരികള് അല്ലോ.
8
നീയോ, മനുഷ്യപുത്രാ, ഞാന് നിന്നോടു സംസാരിക്കുന്നതു കേള്ക്ക; നീ ആ മത്സരഗൃഹംപോലെ മത്സരക്കാരനായിരിക്കരുതു; ഞാന് നിനക്കു തരുന്നതു നീ വായ്തുറന്നു തിന്നുക.
9
ഞാന് നോക്കിയപ്പോള്ഒരു കൈ എങ്കലേക്കു നീട്ടിയിരിക്കുന്നതും അതില് ഒരു പുസ്തകച്ചുരുള് ഇരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
10
അവന് അതിനെ എന്റെ മുമ്പില് വിടര്ത്തിഅതില് അകത്തും പുറത്തും എഴുത്തുണ്ടായിരുന്നു; വിലാപങ്ങളും സങ്കടവും കഷ്ടവും അതില് എഴുതിയിരുന്നു.
