1
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങള് വാസ്തവമായി നീതി പ്രസ്താവിക്കുന്നുവോ? മനുഷ്യപുത്രന്മാരേ, നിങ്ങള് പരമാര്ത്ഥമായി വിധിക്കുന്നുവോ?
2
നിങ്ങള് ഹൃദയത്തില് ദുഷ്ടത പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു; ഭൂമിയില് നിങ്ങളുടെ കൈകളുടെ നിഷ്ഠുരത തൂക്കിക്കൊടുക്കുന്നു.
3
ദുഷ്ടന്മാര് ഗര്ഭംമുതല് ഭ്രഷ്ടന്മാരായിരിക്കുന്നു; അവര് ജനനംമുതല് ഭോഷകു പറഞ്ഞു തെറ്റി നടക്കുന്നു.
4
അവരുടെ വിഷം സര്പ്പവിഷംപോലെ; അവര് ചെവിയടഞ്ഞ പൊട്ടയണലിപോലെയാകുന്നു.
5
എത്ര സാമര്ത്ഥ്യത്തോടെ മന്ത്രം ചൊല്ലിയാലും മന്ത്രവാദികളുടെ വാക്കു അതു കേള്ക്കയില്ല.
6
ദൈവമേ, അവരുടെ വായിലെ പല്ലുകളെ തകര്ക്കേണമേ; യഹോവേ, ബാലസിംഹങ്ങളുടെ അണപ്പല്ലുകളെ തകര്ത്തുകളയേണമേ.
7
ഒഴുകിപ്പോകുന്ന വെള്ളംപോലെ അവര് ഉരുകിപ്പോകട്ടെ. അവന് തന്റെ അമ്പുകളെ തൊടുക്കുമ്പോള് അവ ഒടിഞ്ഞുപോയതുപോലെ ആകട്ടെ.
8
അലിഞ്ഞു പോയ്പോകുന്ന അച്ചുപോലെ അവര് ആകട്ടെ; ഗര്ഭം അലസിപ്പോയ സ്ത്രീയുടെ പ്രജപോലെ അവര് സൂര്യനെ കാണാതിരിക്കട്ടെ.
9
നിങ്ങളുടെ കലങ്ങള്ക്കു മുള്തീ തട്ടുമ്മുമ്പെ പച്ചയും വെന്തതുമെല്ലാം ഒരുപോലെ അവന് ചുഴലിക്കാറ്റിനാല് പാറ്റിക്കളയും
10
നീതിമാന് പ്രതിക്രിയ കണ്ടു ആനന്ദിക്കും; അവന് തന്റെ കാലുകളെ ദുഷ്ടന്മാരുടെ രക്തത്തില് കഴുകും.
11
ആകയാല്നീതിമാന്നു പ്രതിഫലം ഉണ്ടു നിശ്ചയം; ഭൂമിയില് ന്യായംവിധിക്കുന്ന ഒരു ദൈവം ഉണ്ടു നിശ്ചയം എന്നു മനുഷ്യര് പറയും. (സംഗീതപ്രമാണിക്കു; നശിപ്പിക്കരുതേ എന്ന രാഗത്തില്; ദാവീദിന്റെ ഒരു സ്വര്ണ്ണഗീതം. അവനെ കൊല്ലേണ്ടതിന്നു ശൌല് അയച്ചു ആളുകള് വീടു കാത്തിരുന്ന കാലത്തു ചമെച്ചതു.)
