1
ദാവീദിന്റെ ഒരു ധ്യാനം; അവന് ഗുഹയില് ആയിരുന്നപ്പോള് കഴിച്ച പ്രാര്ത്ഥന.
2
ഞാന് യഹോവയോടു ഉറക്കെ നിലവിളിക്കുന്നു; ഞാന് ഉച്ചത്തില് യഹോവയോടു യാചിക്കുന്നു.
3
അവന്റെ സന്നിധിയില് ഞാന് എന്റെ സങ്കടം പകരുന്നു; എന്റെ കഷ്ടത ഞാന് അവനെ ബോധിപ്പിക്കുന്നു.
4
എന്റെ ആത്മാവു എന്റെ ഉള്ളില് വിഷാദിച്ചിരിക്കുമ്പോള് നീ എന്റെ പാതയെ അറിയുന്നു. ഞാന് നടക്കുന്ന പാതയില് അവര് എനിക്കു ഒരു കണി ഒളിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നു.
5
വലത്തോട്ടു നോക്കി കാണേണമേ; എന്നെ അറിയുന്നവന് ആരുമില്ലല്ലോ. ശരണം എനിക്കു പോയ്പോയിരിക്കുന്നു; എന്റെ പ്രാണന്നു വേണ്ടി ആരും കരുതുന്നില്ല.
6
യഹോവേ, ഞാന് നിന്നോടു നിലവിളിച്ചു; നീ എന്റെ സങ്കേതവും ജീവനുള്ളവരുടെ ദേശത്തു എന്റെ ഔഹരിയും ആകുന്നു എന്നു ഞാന് പറഞ്ഞു.
7
എന്റെ നിലവിളിക്കു ചെവി തരേണമേ. ഞാന് ഏറ്റവും എളിമപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്നെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവര് എന്നിലും ബലവാന്മാരാകയാല് അവരുടെ കയ്യില്നിന്നു എന്നെ വിടുവിക്കേണമേ.
8
ഞാന് നിന്റെ നാമത്തിന്നു സ്തോത്രം ചെയ്യേണ്ടതിന്നു എന്റെ പ്രാണനെ കാരാഗൃഹത്തില്നിന്നു പുറപ്പെടുവിക്കേണമേ; നീ എന്നോടു ഉപകാരം ചെയ്തിരിക്കയാല് നീതിമാന്മാര് എന്റെ ചുറ്റം വന്നുകൂടും.
