മരുഭൂമിയില്നിന്നു തന്റെ പ്രിയന്റെ മേല് ചാരിക്കൊണ്ടു വരുന്നോരിവള് ആര്? നാരകത്തിന് ചുവട്ടില്വെച്ചു ഞാന് നിന്നെ ഉണര്ത്തി; അവിടെ വെച്ചല്ലോ നിന്റെ അമ്മ നിന്നെ പ്രസവിച്ചതു; അവിടെവെച്ചല്ലോ നിന്നെ പെറ്റവള്ക്കു ഈറ്റുനോവു കിട്ടിയതു.
വിശ്വാസത്തില് നില നില്ക്കേണം എന്നും നാം അനേകം കഷ്ടങ്ങളില്കൂടി ദൈവരാജ്യത്തില് കടക്കേണ്ടതാകുന്നു എന്നും പ്രബോധിപ്പിച്ചു ശിഷ്യന്മാരുടെ മനസ്സു ഉറപ്പിച്ചു പോന്നു.
ഇതുനിമിത്തം എനിക്കു ഒട്ടും സഹിച്ചുകൂടാഞ്ഞിട്ടു പരീക്ഷകന് നിങ്ങളെ പരീക്ഷിച്ചുവോ ഞങ്ങളുടെ പ്രയത്നം വെറുതെയായിപ്പോയോ എന്നു ഭയപ്പെട്ടു ഞാന് നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ വസ്തുത അറിയേണ്ടതിന്നു ആളയച്ചു.
ഇതാകുന്നു അവന് നമുക്കു തന്ന വാഗ്ദത്തംനിത്യജീവന് തന്നേ.
26
നിങ്ങളെ തെറ്റിക്കുന്നവരെ ഔര്ത്തു ഞാന് ഇതു നിങ്ങള്ക്കു എഴുതിയിരിക്കുന്നു.
27
അവനാല് പ്രാപിച്ച അഭിഷേകം നിങ്ങളില് വസിക്കുന്നു; ആരും നിങ്ങളെ ഉപദേശിപ്പാന് ആവശ്യമില്ല; അവന്റെ അഭിഷേകം തന്നേ നിങ്ങള്ക്കു സകലവും ഉപദേശിച്ചുതരികയാലും അതു ഭോഷ്കല്ല സത്യം തന്നേ ആയിരിക്കയാലും അതു നിങ്ങളെ ഉപദേശിച്ചതുപോലെ നിങ്ങള് അവനില് വസിപ്പിന് .
28
ഇനിയും കുഞ്ഞുങ്ങളേ, അവന് പ്രത്യക്ഷനാകുമ്പോള് നാം അവന്റെ സന്നിധിയില് ലജ്ജിച്ചുപോകാതെ അവന്റെ പ്രത്യക്ഷതയില് നമുക്കു ധൈര്യ്യം ഉണ്ടാകേണ്ടതിന്നു അവനില് വസിപ്പിന് .
നിങ്ങളോ, പ്രിയമുള്ളവരേ, നിങ്ങളുടെ അതിവിശുദ്ധ വിശ്വാസത്തെ ആധാരമാക്കി നിങ്ങള്ക്കു തന്നേ ആത്മികവര്ദ്ധന വരുത്തിയും പരിശുദ്ധാത്മാവില് പ്രാര്ത്ഥിച്ചും നിത്യജീവന്നായിട്ടു
നീ എന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നതുപോലെ അവരെയും സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നും ലോകം അറിവാന് , നാം ഒന്നായിരിക്കുന്നതുപോലെ അവരും ഒന്നാകേണ്ടതിന്നു ഞാന് അവരിലും നീ എന്നിലുമായി അവര് ഐക്യത്തില് തികെഞ്ഞവരായിരിക്കേണ്ടതിന്നു തന്നെ.
നിങ്ങളോ, ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവു നിങ്ങളില് വസിക്കുന്നു എന്നു വരികില് ജഡസ്വഭാവമുള്ളവരല്ല ആത്മസ്വഭാവമുള്ളവരത്രേ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവില്ലാത്തവന് അവന്നുള്ളവനല്ല.
അതിലെ കൊമ്പുകള് ഉണങ്ങുമ്പോള് ഒടിഞ്ഞുവീഴും; സ്ത്രീകള് വന്നു അതു പെറുക്കി തീ കത്തിക്കും; അതു തിരിച്ചറിവില്ലാത്ത ഒരു ജാതിയല്ലോ; അതുകൊണ്ടു അവരെ നിര്മ്മിച്ചവന്നു അവരോടു കരുണ തോന്നുകയില്ല; അവരെ മനെഞ്ഞവന് അവര്ക്കും കൃപ കാണിക്കയുമില്ല.
എഫ്രയീമേ, ഇനി എനിക്കും വിഗ്രഹങ്ങള്ക്കും തമ്മില് എന്തു? ഞാന് അവന്നു ഉത്തരം അരുളി അവനെ കടാക്ഷിക്കും; ഞാന് തഴെച്ചിരിക്കുന്ന സരള വൃക്ഷംപോലെ ആകുന്നു. എങ്കല് നിനക്കു ഫലം കണ്ടുകിട്ടും.
അതു എന്നെ വിട്ടു നീങ്ങേണ്ടതിന്നു ഞാന് മൂന്നു വട്ടം കര്ത്താവിനോടു അപേക്ഷിച്ചു.
9
അവന് എന്നോടുഎന്റെ കൃപ നിനക്കുമതി; എന്റെ ശക്തി ബലഹീനതയില് തികഞ്ഞുവരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു. ആകയാല് ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തി എന്റെമേല് ആവസിക്കേണ്ടതിന്നു ഞാന് അതിസന്തോഷത്തോടെ എന്റെ ബലഹീനതകളില് പ്രശംസിക്കും.
10
അതുകൊണ്ടു ഞാന് ക്രിസ്തുവിന്നു വേണ്ടി ബലഹീനത, കയ്യേറ്റം, ബുദ്ധിമുട്ടു, ഉപദ്രവം, ഞെരുക്കം എന്നിവ സഹിപ്പാന് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു; ബലഹീനനായിരിക്കുമ്പോള് തന്നേ ഞാന് ശക്തനാകുന്നു.
