ദാനീയേല് എന്ന ഞാന് മാത്രം ഈ ദര്ശനം കണ്ടു; എന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആളുകള് ദര്ശനം കണ്ടില്ല; എങ്കിലും ഒരു മഹാഭ്രമം അവര്ക്കും പിടിച്ചിട്ടു അവര് ഔടിയൊളിച്ചു.
അങ്ങനെ ഞാന് തനിച്ചു ശേഷിച്ചിരുന്നു ഈ മഹാദര്ശനം കണ്ടു; എന്നില് ഒട്ടും ബലം ശേഷിച്ചിരുന്നില്ല; എന്റെ മുഖശോഭ ക്ഷയിച്ചുപോയി; എനിക്കു ഒട്ടും ബലം ഇല്ലാതെയും ആയി.
അപ്പോള് മനുഷ്യരോടു സദൃശനായ ഒരുത്തന് എന്റെ അധരങ്ങളെ തൊട്ടു; ഉടനെ ഞാന് വായ്തുറന്നു സംസാരിച്ചു; എന്റെ മുമ്പില് നിന്നവനോടുയജമാനനേ, ഈ ദര്ശനംനിമിത്തം എനിക്കു അതി വേദന പിടിപെട്ടു ശക്തിയില്ലാതായിരിക്കുന്നു.
അതിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള പ്രകാശം മഴയുള്ള ദിവസത്തില് മേഘത്തില് കാണുന്ന വില്ലിന്റെ കാഴ്ചപോലെ ആയിരുന്നു. യഹോവയുടെ മഹത്വത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷത ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു കണ്ടതു; അതു കണ്ടിട്ടു ഞാന് കവിണ്ണുവീണു; സംസാരിക്കുന്ന ഒരുത്തന്റെ ശബ്ദവും ഞാന് കേട്ടു.
പത്രൊസ് യേശുവിനോടുറബ്ബീ നാം ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നതു നല്ലതു; ഞങ്ങള് മൂന്നു കുടില് ഉണ്ടാക്കട്ടെ; ഒന്നു നിനക്കും ഒന്നു മോശെക്കും ഒന്നു ഏലീയാവിന്നും എന്നു പറഞ്ഞു.
അവനെ കണ്ടിട്ടു ഞാന് മരിച്ചവനെപ്പോലെ അവന്റെ കാല്ക്കല് വീണു. അവന് വലങ്കൈ എന്റെ മേല് വെച്ചുഭയപ്പെടേണ്ടാ, ഞാന് ആദ്യനും അന്ത്യനും ജീവനുള്ളവനും ആകുന്നു.
ഞാന് അവനെ നമസ്കരിക്കേണ്ടതിന്നു അവന്റെ കാല്ക്കല് വീണു; അപ്പോള് അവന് എന്നോടുഅതരുതുഞാന് നിനക്കും യേശുവിന്റെ സാക്ഷ്യം ഉള്ള നിന്റെ സഹോദരന്മാര്ക്കും സഹഭൃത്യനത്രേ; ദൈവത്തെ നമസ്കരിക്ക; യേശുവിന്റെ സാക്ഷ്യമോ പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവു തന്നേ എന്നു പറഞ്ഞു.
ഇതു കേള്ക്കയും കാണുകയും ചെയ്തതു യോഹന്നാന് എന്ന ഞാന് തന്നേ. കേള്ക്കയും കാണ്കയും ചെയ്തശേഷം അതു എനിക്കു കാണിച്ചുതന്ന ദൂതന്റെ കാല്ക്കല് ഞാന് വീണു നമസ്കരിച്ചു.
നീ ഏറ്റവും പ്രിയനാകയാല് നിന്റെ യാചനകളുടെ ആരംഭത്തിങ്കല് തന്നേ കല്പന പുറപ്പെട്ടു, നിന്നോടു അറിയിപ്പാന് ഞാന് വന്നുമിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടു നീ കാര്യം ചിന്തിച്ചു ദര്ശനം ഗ്രഹിച്ചുകൊള്ക.
അവന് എന്നോടുഏറ്റവും പ്രിയപുരുഷനായ ദാനീയേലേ, ഞാന് നിന്നോടു പറയുന്ന വചനങ്ങളെ ശ്രദ്ധിച്ചു നിവിര്ന്നുനില്ക്ക; ഞാന് ഇപ്പോള് നിന്റെ അടുക്കല് അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു; അവന് ഈ വാക്കു എന്നോടു സംസാരിച്ചപ്പോള് ഞാന് വിറെച്ചുകൊണ്ടു നിവിര്ന്നുനിന്നു.
ദര്ശനത്തിന്നു ഒരു അവധിവെച്ചിരിക്കുന്നു; അതു സമാപ്തിയിലേക്കു ബദ്ധപ്പെടുന്നു; സമയം തെറ്റുകയുമില്ല; അതു വൈകിയാലും അതിന്നായി കാത്തിരിക്ക; അതു വരും നിശ്ചയം; താമസിക്കയുമില്ല.
