കഷ്ടത്തില് ആയപ്പോള് അവന് തന്റെ ദൈവമായ യഹോവയോടു അപേക്ഷിച്ചു. തന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പില് തന്നെത്താന് ഏറ്റവും താഴ്ത്തി അവനോടു പ്രാര്ത്ഥിച്ചു.
എന്റെ കഷ്ടതയില് ഞാന് യഹോവയെ വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചു, എന്റെ ദൈവത്തോടു നിലവിളിച്ചു; അവന് തന്റെ മന്ദിരത്തില്നിന്നു എന്റെ അപേക്ഷ കേട്ടു; തിരുമുമ്പില് ഞാന് കഴിച്ച പ്രാര്ത്ഥന അവന്റെ ചെവിയില് എത്തി.
അവന്റെ സന്നിധിയില് ഞാന് എന്റെ സങ്കടം പകരുന്നു; എന്റെ കഷ്ടത ഞാന് അവനെ ബോധിപ്പിക്കുന്നു.
4
എന്റെ ആത്മാവു എന്റെ ഉള്ളില് വിഷാദിച്ചിരിക്കുമ്പോള് നീ എന്റെ പാതയെ അറിയുന്നു. ഞാന് നടക്കുന്ന പാതയില് അവര് എനിക്കു ഒരു കണി ഒളിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നു.
5
വലത്തോട്ടു നോക്കി കാണേണമേ; എന്നെ അറിയുന്നവന് ആരുമില്ലല്ലോ. ശരണം എനിക്കു പോയ്പോയിരിക്കുന്നു; എന്റെ പ്രാണന്നു വേണ്ടി ആരും കരുതുന്നില്ല.
6
യഹോവേ, ഞാന് നിന്നോടു നിലവിളിച്ചു; നീ എന്റെ സങ്കേതവും ജീവനുള്ളവരുടെ ദേശത്തു എന്റെ ഔഹരിയും ആകുന്നു എന്നു ഞാന് പറഞ്ഞു.
7
എന്റെ നിലവിളിക്കു ചെവി തരേണമേ. ഞാന് ഏറ്റവും എളിമപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്നെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവര് എന്നിലും ബലവാന്മാരാകയാല് അവരുടെ കയ്യില്നിന്നു എന്നെ വിടുവിക്കേണമേ.
ഞാന് എന്റെ കഷ്ടതനിമിത്തം യഹോവയോടു നിലവിളിച്ചു; അവന് എനിക്കു ഉത്തരം അരുളി; ഞാന് പാതാളത്തിന്റെ വയറ്റില്നിന്നു അയ്യം വിളിച്ചു; നീ എന്റെ നിലവളി കേട്ടു.
3
നീ എന്നെ സമുദ്രമദ്ധ്യേ ആഴത്തില് ഇട്ടുകളഞ്ഞു; പ്രവാഹം എന്നെ ചുറ്റി നിന്റെ ഔളങ്ങളും തിരകളുമെല്ലാം എന്റെ മീതെ കടന്നുപോയി.
4
നിന്റെ ദൃഷ്ടിയില്നിന്നു എനിക്കു നീക്കം വന്നിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും ഞാന് നിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിങ്കലേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കും എന്നു ഞാന് പറഞ്ഞു.
