ഫെലിസ്ത്യര് ശൌലിനെയും അവന്റെ പുത്രന്മാരെയും പിന്തേര്ന്നുചെന്നു; ഫെലിസ്ത്യര് ശൌലിന്റെ പുത്രന്മാരായ യോനാഥാന് അബീനാദാബ് മെല്ക്കീശൂവ എന്നിവരെ കൊന്നു.
3
എന്നാല് പട ശൌലിന്റെ നേരെ ഏറ്റവും, മുറുകി; വില്ലാളികള് അവനില് ദൃഷ്ടിവെച്ചു, വില്ലാളികളാല് അവന് ഏറ്റവും വിഷമത്തിലായി.
4
ശൌല് തന്റെ ആയുധവാഹകനോടുഈ അഗ്രചര്മ്മികള് വന്നു എന്നെ കുത്തിക്കളകയും അപമാനിക്കയും ചെയ്യാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു നിന്റെ വാള് ഊരി എന്നെ കുത്തുക എന്നു പറഞ്ഞു. ആയുധവാഹകന് ഏറ്റവും ഭയപ്പെട്ടതുകൊണ്ടു അവന്നു മനസ്സുവന്നില്ല; അതുകൊണ്ടു ശൌല് ഒരു വാള് പിടിച്ചു അതിന്മേല് വീണു.
5
ശൌല് മരിച്ചു എന്നു അവന്റെ ആയുധവാഹകന് കണ്ടപ്പോള് താനും അങ്ങനെ തന്നേ തന്റെ വാളിന്മേല് വീണു അവനോടുകൂടെ മരിച്ചു.
6
ഇങ്ങനെ ശൌലും അവന്റെ മൂന്നു പുത്രന്മാരും അവന്റെ ആയുധവാഹകനും അവന്റെ ആളുകള് ഒക്കെയും അന്നു ഒന്നിച്ചു മരിച്ചു. യിസ്രായേല്യര് ഔടിപ്പോയി.
ആഹാബ് ചെന്നു ഗിലെയാദിലെ രാമോത്തില്വെച്ചു പട്ടുപോകത്തക്കവണ്ണം അവനെ ആര് വശീകരിക്കും എന്നു യഹോവ ചോദിച്ചതിന്നു ഒരുത്തന് ഇങ്ങനെയും ഒരുത്തന് അങ്ങനെയും പറഞ്ഞു.
അതിന്നു മീഖായാവുനീ സമാധാനത്തോടെ മടങ്ങിവരുന്നുണ്ടെങ്കില് യഹോവ എന്നെക്കൊണ്ടു അരുളിച്ചെയ്തിട്ടില്ല എന്നു പറഞ്ഞു. സകലജാതികളുമായുള്ളോരേ, കേട്ടുകൊള്വിന് എന്നും അവന് പറഞ്ഞു.
