ഫറവോന് അടുത്തുവരുമ്പോള് യിസ്രായേല്മക്കള് തലഉയര്ത്തി മിസ്രയീമ്യര് പിന്നാലെ വരുന്നതു കണ്ടു ഏറ്റവും ഭയപ്പെട്ടു; യിസ്രായേല്മക്കള് യഹോവയോടു നിലവിളിച്ചു.
11
അവര് മോശെയോടുമിസ്രയീമില് ശവകൂഴിയില്ലാഞ്ഞിട്ടോ നീ ഞങ്ങളെ മരുഭൂമിയില് മരിപ്പാന് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നതു? നീ ഞങ്ങളെ മിസ്രയീമില്നിന്നു പുറപ്പെടുവിച്ചതിനാല് ഞങ്ങളോടു ഈ ചെയ്തതു എന്തു?
12
മിസ്രയീമ്യര്ക്കും വേല ചെയ്വാന് ഞങ്ങളെ വിടേണം എന്നു ഞങ്ങള് മിസ്രയീമില്വെച്ചു നിന്നോടു പറഞ്ഞില്ലയോ? മരുഭൂമിയില് മരിക്കുന്നതിനെക്കാള് മിസ്രയീമ്യര്ക്കും വേല ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു ഞങ്ങള്ക്കു നല്ലതു എന്നു പറഞ്ഞു.
ഹായിപട്ടണക്കാര് പുറകോട്ടു നോക്കിയപ്പോള് പട്ടണത്തിലെ പുക ആകാശത്തേക്കു പൊങ്ങുന്നതുകണ്ടു; അവര്ക്കും ഇങ്ങോട്ടോ അങ്ങോട്ടോ ഔടുവാന് കഴിവില്ലാതെയായി; മരുഭൂമിവഴിയായി ഔടിയ ജനവും തങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നവരുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.
ദാവീദ്,ഗാദിനോടുഞാന് വലിയ വിഷമത്തില് ആയിരിക്കുന്നു; നാം യഹോവയുടെ കയ്യില് തന്നേ വീഴുക; അവന്റെ കരുണ വലിയതല്ലോ; മനുഷ്യന്റെ കയ്യില് ഞാന് വീഴരുതേ എന്നു പറഞ്ഞു.
ഇങ്ങനെ അവര് ഇരുവരും ഫെലിസ്ത്യരുടെ പട്ടാളത്തിന്നു തങ്ങളെത്തന്നേ കാണിച്ചപ്പോള്ഇതാ, എബ്രായര് ഒളിച്ചിരുന്ന പൊത്തുകളില്നിന്നു പുറപ്പെട്ടു വരുന്നു എന്നു ഫെലിസ്ത്യര് പറഞ്ഞു.
അവന് വഴിയരികെയുള്ള ആട്ടിന് തൊഴുത്തിങ്കല് എത്തി; അവിടെ ഒരു ഗുഹ ഉണ്ടായിരുന്നു; ശൌല് കാല്മടക്കത്തിന്നു അതില് കടന്നു; എന്നാല് ദാവീദും അവന്റെ ആളുകളും ഗുഹയുടെ ഉള്ളില് പാര്ത്തിരുന്നു.
എന്നാല് ഇതു മോഷ്ടിച്ചും കവര്ന്നും പോയിരിക്കുന്ന ഒരു ജനമാകുന്നു; അവരൊക്കെയും കുഴികളില് കുടുങ്ങിയും കാരാഗൃഹങ്ങളില് അടെക്കപ്പെട്ടുമിരിക്കുന്നു; അവര് കവര്ച്ചയായ്പോയി, ആരും വിടുവിക്കുന്നില്ല; അവര് കൊള്ളയായ്പോയി, മടക്കിത്തരിക എന്നു ആരും പറയുന്നതുമില്ല.
