അവര് പിന്നെയും പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു; ഒര്പ്പാ അമ്മാവിയമ്മയെ ചുംബിച്ചു പിരിഞ്ഞു; രൂത്തോ അവളോടു പറ്റിനിന്നു.
15
അപ്പോള് അവള്നിന്റെ സഹോദരി തന്റെ ജനത്തിന്റെയും തന്റെ ദേവന്റെയും അടുക്കല് മടങ്ങിപ്പോയല്ലോ; നീയും നിന്റെ സഹോദരിയുടെ പിന്നാലെ പൊയ്ക്കൊള്ക എന്നു പറഞ്ഞു.
16
അതിന്നു രൂത്ത്നിന്നെ വിട്ടുപിരിവാനും നിന്റെ കൂടെ വരാതെ മടങ്ങിപ്പോകുവാനും എന്നോടു പറയരുതേ; നീ പോകുന്നേടത്തു ഞാനും പോരും; നീ പാര്ക്കുംന്നേടത്തു ഞാനും പാര്ക്കും; നിന്റെ ജനം എന്റെ ജനം, നിന്റെ ദൈവം എന്റെ ദൈവം.
17
നീ മരിക്കുന്നേടത്തു ഞാനും മരിച്ചു അടക്കപ്പെടും; മരണത്താലല്ലാതെ ഞാന് നിന്നെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞാല് യഹോവ തക്കവണ്ണവും അധികവും എന്നോടു ചെയ്യുമാറാകട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞു.
18
തന്നോടു കൂടെ പോരുവാന് അവള് ഉറെച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു കണ്ടപ്പോള് അവള് അവളോടു സംസാരിക്കുന്നതു മതിയാക്കി.
19
അങ്ങനെ അവര് രണ്ടുപേരും ബേത്ത്ളേഹെംവരെ നടന്നു; അവര് ബേത്ത്ളേഹെമില് എത്തിയപ്പോള് പട്ടണം മുഴുവനും അവരുടെനിമിത്തം ഇളകി; ഇവള് നൊവൊമിയോ എന്നു സ്ത്രീജനം പറഞ്ഞു.
20
അവള് അവരോടു പറഞ്ഞതുനൊവൊമി എന്നല്ല മാറാ എന്നു എന്നെ വിളിപ്പിന് ; സര്വ്വശക്തന് എന്നോടു ഏറ്റവും കൈപ്പായുള്ളതു പ്രവര്ത്തിച്ചിരിക്കുന്നു.
21
നിറഞ്ഞവളായി ഞാന് പോയി, ഒഴിഞ്ഞവളായി യഹോവ എന്നെ മടക്കിവരുത്തിയിരിക്കുന്നു; യഹോവ എനിക്കു വിരോധമായി സാക്ഷീകരിക്കയും സര്വ്വശക്തന് എന്നെ ദുഃഖിപ്പിക്കയും ചെയ്തിരിക്കെ നിങ്ങള് എന്നെ നൊവൊമി എന്നു വിളിക്കുന്നതു എന്തു?
22
ഇങ്ങനെ നൊവൊമി മോവാബ് ദേശത്തുനിന്നു കൂടെ പോന്ന മരുമകള് രൂത്ത് എന്ന മോവാബ്യസ്ത്രീയുമായി മടങ്ങിവന്നു; അവര് യവക്കൊയ്ത്തിന്റെ ആരംഭത്തില് ബേത്ത്ളേഹെമില് എത്തി.
ഈ കാലത്തില് തന്നേ പല മടങ്ങായും വരുവാനുള്ള ലോകത്തില് നിത്യജീവനെയും പ്രാപിക്കാത്തവന് ആരും ഇല്ല എന്നു ഞാന് സത്യമായിട്ടു നിങ്ങളാടു പറയുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
വിശ്വാസത്താല് അബ്രഹാം തനിക്കു അവകാശമായി കിട്ടുവാനിരുന്ന ദേശത്തേക്കു യാത്രയാവാന് വിളിക്കപ്പെട്ടാറെ അനുസരിച്ചു എവിടേക്കു പോകുന്നു എന്നറിയാതെ പുറപ്പെട്ടു.