അവന്റെ പുത്രന്മാരും പുത്രിമാരും എല്ലാം അവനെ ആശ്വസിപ്പിപ്പാന് വന്നു; അവനോ ആശ്വാസം കൈക്കൊള്വാന് മനസ്സില്ലാതെഞാന് ദുഃഖത്തോടെ എന്റെ മകന്റെ അടുക്കല് പാതാളത്തില് ഇറങ്ങുമെന്നു പറഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ അവന്റെ അപ്പന് അവനെക്കുറിച്ചു കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
അവരുടെ അപ്പനായ യാക്കോബ് അവരോടുനിങ്ങള് എന്നെ മക്കളില്ലാത്തവനാക്കുന്നു; യോസേഫ് ഇല്ല, ശിമെയോന് ഇല്ല; ബെന്യാമീനെയും നിങ്ങള് കൊണ്ടുപോകും; സകലവും എനിക്കു പ്രതിക്കുലം തന്നേ എന്നു പറഞ്ഞു.
37
അതിന്നു രൂബേന് അപ്പനോടുഎന്റെ കയ്യില് അവനെ ഏല്പിക്ക; ഞാന് അവനെ നിന്റെ അടുക്കല് മടക്കി കൊണ്ടുവരും; ഞാന് അവനെ നിന്റെ അടുക്കല് കൊണ്ടുവരാത്തപക്ഷം എന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാരെ കൊന്നുകളക എന്നു പറഞ്ഞു.
38
എന്നാല് അവന് എന്റെ മകന് നിങ്ങളോടുകൂടെ പോരികയില്ല; അവന്റെ ജ്യോഷ്ഠന് മരിച്ചുപോയി, അവന് ഒരുത്തനേ ശേഷിപ്പുള്ളു; നിങ്ങള് പോകുന്ന വഴിയില് അവന്നു വല്ല ആപത്തും വന്നാല് നിങ്ങള് എന്റെ നരയെ ദുഃഖത്തോടെ പാതാളത്തിലേക്കു ഇറങ്ങുമാറാക്കും എന്നു പറഞ്ഞു.
ഉടനെ രാജാവു നടുങ്ങി പടിപ്പുരമാളികയില് കയറിഎന്റെ മകനേ, അബ്ശാലോമേ, എന്റെ മകനേ, എന്റെ മകനേ, അബ്ശാലോമേ, ഞാന് നിനക്കു പകരം മരിച്ചെങ്കില് കൊള്ളായിരുന്നു; അബ്ശാലോമേ, എന്റെ മകനേ, എന്റെ മകനേ! എന്നിങ്ങനെ പറഞ്ഞു കരഞ്ഞുംകൊണ്ടു നടന്നു.
ആരെങ്കിലും യഹോവേക്കു ഒരു നേര്ച്ച നേരുകയോ ഒരു പരിവര്ജ്ജനവ്രതം ദീക്ഷിപ്പാന് ശപഥംചെയ്കയോ ചെയ്താല് അവന് വാക്കിന്നു ഭംഗം വരുത്താതെ തന്റെ വായില്നിന്നു പുറപ്പെട്ടതുപോലെ ഒക്കെയും നിവര്ത്തിക്കേണം.
3
ഒരു സ്ത്രീ ബാല്യപ്രായത്തില് അപ്പന്റെ വീട്ടില് ഇരിക്കുമ്പോള് യഹോവേക്കു ഒരു നേര്ച്ചനേര്ന്നു ഒരു പരിവര്ജ്ജനവ്രതം നിശ്ചയിക്കയും
4
അവളുടെ അപ്പന് അവളുടെ നേര്ച്ചയെയും അവള് നിശ്ചയിച്ച പരിവര്ജ്ജനവ്രതത്തെയും കുറിച്ചു കേട്ടിട്ടു മിണ്ടാതിരിക്കയും ചെയ്താല് അവളുടെ എല്ലാനേര്ച്ചകളും അവള് നിശ്ചയിച്ച പരിവര്ജ്ജനവ്രതമൊക്കെയും സ്ഥിരമായിരിക്കും.
5
എന്നാല് അവളുടെ അപ്പന് അവളുടെ എല്ലാനേര്ച്ചയെയും അവള് നിശ്ചയിച്ച പരിവര്ജ്ജനവ്രതത്തെയും കുറിച്ചു കേള്ക്കുന്ന നാളില് അവളോടു വിലക്കിയാല് അവ സ്ഥിരമായിരിക്കയില്ല; അവളുടെ അപ്പന് അവളോടു വിലക്കുകകൊണ്ടു യഹോവ അവളോടു ക്ഷമിക്കും.
അതിവേഗത്തില് ഒന്നും പറയരുതു; ദൈവസന്നിധിയില് ഒരു വാക്കു ഉച്ചരിപ്പാന് നിന്റെ ഹൃദയം ബദ്ധപ്പെടരുതു; ദൈവം സ്വര്ഗ്ഗത്തിലും നീ ഭൂമിയിലും അല്ലോ; ആകയാല് നിന്റെ വാക്കു ചുരുക്കുമായിരിക്കട്ടെ.
നിന്റെ വായ് നിന്റെ ദേഹത്തിന്നു പാപകാരണമാകരുതു; അബദ്ധവശാല് വന്നുപോയി എന്നു നീ ദൂതന്റെ സന്നിധിയില് പറകയും അരുതു; ദൈവം നിന്റെ വാക്കുനിമിത്തം കോപിച്ചു നിന്റെ കൈകളുടെ പ്രവൃത്തിയെ നശിപ്പിക്കുന്നതു എന്തിനു?
എന്നാല് നമ്മില് ആരും തന്റെ മകളെ ഒരു ബെന്യാമീന്യന്നു ഭാര്യയായി കൊടുക്കരുതു എന്നു യിസ്രായേല്യര് മിസ്പയില്വെച്ചു ശപഥം ചെയ്തിരുന്നു.
2
ആകയാല് ജനം ബേഥേലില് ചെന്നു അവിടെ ദൈവസന്നിധിയില് സന്ധ്യവരെ ഇരുന്നു ഉച്ചത്തില് മഹാവിലാപം കഴിച്ചു
3
യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവേ, ഇന്നു യിസ്രായേലില് ഒരുഗോത്രം ഇല്ലാതെപോകുവാന് തക്കവണ്ണം യിസ്രായേലില് ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചുവല്ലോ എന്നു പറഞ്ഞു.
4
പിറ്റെന്നാള് ജനം അതികാലത്തു എഴുന്നേറ്റു അവിടെ ഒരു യാഗപീഠം പണിതു ഹോമയാഗങ്ങളും സമാധാനയാഗങ്ങളും അര്പ്പിച്ചു.
5
പിന്നെ യിസ്രായേല്മക്കള്എല്ലായിസ്രായേല്ഗോത്രങ്ങളിലും യഹോവയുടെ അടുക്കല് സഭെക്കു വരാതെ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്നു ചോദിച്ചു. മിസ്പയില് യഹോവയുടെ അടുക്കല് വരാത്തവന് മരണശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണം എന്നു അവര് ഒരു ഉഗ്രശപഥം ചെയ്തിരുന്നു.
6
എന്നാല് യിസ്രായേല്മക്കള് തങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരായ ബെന്യാമീന്യരെക്കുറിച്ചു അനുതപിച്ചുഇന്നു യിസ്രായേലില്നിന്നു ഒരു ഗോത്രം അറ്റുപോയിരിക്കുന്നു.
7
ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നവര്ക്കും നമ്മുടെ പുത്രിമാരെ ഭാര്യമാരായി കൊടുക്കരുതു എന്നു നാം യഹോവയുടെ നാമത്തില് സത്യംചെയ്തിരിക്കകൊണ്ടു അവര്ക്കും ഭാര്യമാരെ കിട്ടുവാന് നാം എന്തു ചെയ്യേണ്ടു എന്നു പറഞ്ഞു.
എന്നാല് ജനം ശൌലിനോടുയിസ്രായേലില് ഈ മഹാരക്ഷ പ്രവര്ത്തിച്ചിരിക്കുന്ന യോനാഥാന് മരിക്കേണമോ? ഒരിക്കലും അരുതു; യഹോവയാണ, അവന്റെ തലയിലെ ഒരു രോമവും നിലത്തു വീഴുകയില്ല; അവന് ഇന്നു ദൈവത്തോടുകൂടെയല്ലോ പ്രവര്ത്തിച്ചിരിക്കുന്നതു എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ജനം യോനാഥാനെ വീണ്ടെടുത്തു; അവന് മരിക്കേണ്ടിവന്നതുമില്ല.
അവര് മഹാപുരോഹിതന്മാരുടെയും മൂപ്പന്മാരുടെയും അടുക്കല് ചെന്നുഞങ്ങള് പൌലൊസിനെ കൊന്നുകളയുവോളം ഒന്നും ആസ്വദിക്കയില്ല എന്നൊരു കഠിനശപഥം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
