അപ്പോള് ഞാന് എനിക്കു അയ്യോ കഷ്ടം; ഞാന് നശിച്ചു; ഞാന് ശുദ്ധിയില്ലാത്ത അധരങ്ങള് ഉള്ളോരു മനുഷ്യന് ; ശുദ്ധിയില്ലാത്ത അധരങ്ങള് ഉള്ള ജനത്തിന്റെ നടുവില് വസിക്കുന്നു; എന്റെ കണ്ണു സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയായ രാജാവിനെ കണ്ടുവല്ലോ എന്നും പറഞ്ഞു.
6
അപ്പോള് സാറാഫുകളില് ഒരുത്തന് യാഗപീഠത്തില് നിന്നു കൊടില്കൊണ്ടു ഒരു തീക്കനല് എടുത്തു കയ്യില് പിടിച്ചുകൊണ്ടു എന്റെ അടുക്കല് പറന്നുവന്നു,
7
അതു എന്റെ വായക്കു തൊടുവിച്ചുഇതാ, ഇതു നിന്റെ അധരങ്ങളെ തൊട്ടതിനാല് നിന്റെ അകൃത്യം നീങ്ങി നിന്റെ പാപത്തിന്നു പരിഹാരം വന്നിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
8
അനന്തരം ഞാന് ആരെ അയക്കേണ്ടു? ആര് നമുക്കു വേണ്ടി പോകും? എന്നു ചോദിക്കുന്ന കര്ത്താവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ടുഅടയിന് ഇതാ അടിയനെ അയക്കേണമേ എന്നു ഞാന് പറഞ്ഞു.
ഈ ജനം കണ്ണുകൊണ്ടു കാണുകയോ ചെവികൊണ്ടു കേള്ക്കയോ ഹൃദയംകൊണ്ടു ഗ്രഹിക്കയോ മനസ്സു തിരിഞ്ഞു സൌഖ്യം പ്രാപിക്കയോ ചെയ്യാതെ ഇരിക്കേണ്ടതിന്നു നീ അവരുടെ ഹൃദയം തടിപ്പിക്കയും അവരുടെ ചെവി മന്ദമാക്കുകയും അവരുടെ കണ്ണു അടെച്ചുകളകയും ചെയ്ക.
11
കര്ത്താവേ, എത്രത്തോളം? എന്നു ഞാന് ചോദിച്ചതിന്നു അവന് പട്ടണങ്ങള് നിവാസികളില്ലാതെയും വീടുകള് ആളില്ലാതെയും ശൂന്യമായി ദേശം തീരെ പാഴായിപ്പോകയും
12
യഹോവ മനുഷ്യരെ ദൂരത്തു അകറ്റീട്ടു ദേശത്തിന്റെ നടുവില് വലിയോരു നിര്ജ്ജനപ്രദേശം ഉണ്ടാകയും ചെയ്യുവോളം തന്നേ എന്നു ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
13
അതില് ഒരു ദശാംശം എങ്കിലും ശേഷിച്ചാല് അതു വീണ്ടും നാശത്തിന്നു ഇരയായ്തീരും; എങ്കിലും കരിമരവും കരുവേലവും വെട്ടിയിട്ടാല് അവയുടെ കുറ്റി ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ വിശുദ്ധസന്തതി ഒരു കുറ്റിയായി ശേഷിക്കും.
അവയുടെ മുഖരൂപം വിചാരിച്ചാല് ഞാന് കെബാര് നദീതീരത്തുവെച്ചു കണ്ട മുഖങ്ങള് തന്നെ ആയിരുന്നു; അവയുടെ ഭാഷയും അവ ഒക്കെയും തന്നേ അവ ഔരോന്നും നേരെ മുമ്പോട്ടു തന്നേ പോകും.
അതുകൊണ്ടു അവര് ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിന് മുമ്പില് ഇരുന്നു അവന്റെ ആലയത്തില് രാപ്പകല് അവനെ ആരാധിക്കുന്നു; സിംഹാസനത്തില് ഇരിക്കുന്നവന് അവര്ക്കും കൂടാരം ആയിരിക്കും.
സീയോനെക്കുറിച്ചു ഞാന് മിണ്ടാതെ ഇരിക്കയില്ല, യെരൂശലേമിനെക്കുറിച്ചു ഞാന് അടങ്ങിയിരിക്കയുമില്ല; അതിന്റെ നീതി പ്രകാശംപോലെയും അതിന്റെ രക്ഷ, കത്തുന്ന വിളകൂപോലെയും വിളങ്ങിവരുവോളം തന്നേ
അതു കൊണ്ടു ഉണര്ന്നിരിപ്പിന് ; ഞാന് മൂന്നു സംവത്സരം രാപ്പകല് ഇടവിടാതെ കണ്ണുനീര് വാര്ത്തുംകൊണ്ടു ഔരോരുത്തന്നു ബുദ്ധിപറഞ്ഞുതന്നതു ഔര്ത്തുകൊള്വിന് .
സഹോദരന്മാരേ, ഞങ്ങളുടെ അദ്ധ്വാനവും പ്രയാസവും നിങ്ങള് ഔര്ക്കുംന്നുവല്ലോ; നിങ്ങളില് ആര്ക്കും ഭാരമായിത്തീരരുതു എന്നു വെച്ചു ഞങ്ങള് രാവും പകലും വേല ചെയ്തു കൊണ്ടു നിങ്ങളോടു ദൈവത്തിന്റെ സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചു.
ഫിലദെല്ഫ്യയിലെ സഭയുടെ ദൂതന്നു എഴുതുകവിശുദ്ധനും സത്യവാനും ദാവീദിന്റെ താക്കോലുള്ളവനും ആയി ആരും അടെക്കാതവണ്ണം തുറക്കുകയും ആരും തുറക്കാതവണ്ണം അടെക്കുകയും ചെയ്യുന്നവന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നതു
അവര് ദൈവത്തിന്റെ ദാസനായ മോശെയുടെ പാട്ടും കുഞ്ഞാടിന്റെ പാട്ടും പാടി ചൊല്ലിയതുസര്വ്വശക്തിയുള്ള ദൈവമായ കര്ത്താവേ, നിന്റെ പ്രവൃത്തികള് വലുതും അത്ഭുതവുമായവ; സര്വ്വജാതികളുടെയും രാജാവേ, നിന്റെ വഴികള് നീതിയും സത്യവുമുള്ളവ
ഇവ സര്വ്വഭൂതത്തിലും ഉള്ള രാജാക്കന്മാരെ സര്വ്വശക്തനായ ദൈവത്തിന്റെ മഹാദിവസത്തിലെ യുദ്ധത്തിന്നു കൂട്ടിച്ചേര്പ്പാന് അത്ഭുതങ്ങള് ചെയ്തുകൊണ്ടു അവരുടെ അടുക്കലേക്കു പറുപ്പെടുന്ന ഭൂതാത്മാക്കള് തന്നേ. —
അബ്രാമിന്നു തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പതു വയസ്സായപ്പോള് യഹോവ അബ്രാമിന്നു പ്രത്യക്ഷനായി അവനോടുഞാന് സര്വ്വശക്തിയുള്ള ദൈവം ആകന്നു; നീ എന്റെ മുമ്പാകെ നടന്നു നിഷ്കളങ്കനായിരിക്ക.
