അതിന്റെ വാല് ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളില് മൂന്നിലൊന്നിനെ വലിച്ചുകൂട്ടി ഭൂമിയിലേക്കു എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞു. പ്രസവിപ്പാറായ സ്ത്രീ പ്രസവിച്ച ഉടനെ കുട്ടിയെ തിന്നുകളവാന് മഹാസര്പ്പം അവളുടെ മുമ്പില് നിന്നു.
അപ്പോള് സ്ത്രീക്കു മരുഭൂമിയില് തന്റെ സ്ഥലത്തെക്കു പറന്നുപോകേണ്ടതിന്നു വലിയ കഴുകിന്റെ രണ്ടു ചിറകുലഭിച്ചു; അവിടെ അവളെ സര്പ്പത്തോടു അകലെ ഒരുകാലവും ഇരുകാലവും അരക്കാലവും പോറ്റി രക്ഷിച്ചു.
നീ എഴുന്നേറ്റു സീദോനോടു ചേര്ന്ന സാരെഫാത്തിലേക്കു ചെന്നു അവിടെ പാര്ക്ക; നിന്നെ പുലര്ത്തേണ്ടതിന്നു അവിടെ ഉള്ള ഒരു വിധവയോടു ഞാന് കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
10
അങ്ങനെ അവന് എഴുന്നേറ്റു സാരെഫാത്തിന്നു പോയി. അവന് പട്ടണവാതില്ക്കല് എത്തിയപ്പോള് അവിടെ ഒരു വിധവ വിറകു പെറുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവന് അവളെ വിളിച്ചുഎനിക്കു കുടിപ്പാന് ഒരു പാത്രത്തില് കുറെ വെള്ളം കൊണ്ടുവരേണമേ എന്നു പറഞ്ഞു.
11
അവള് കൊണ്ടുവരുവാന് പോകുമ്പോള് ഒരു കഷണം അപ്പവും കൂടെ നിന്റെ കയ്യില് കൊണ്ടുപോരേണമേ എന്നു അവന് അവളോടു വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
12
അതിന്നു അവള്നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയാണ, കലത്തില് ഒരു പിടി മാവും തുരുത്തിയില് അല്പം എണ്ണയും മാത്രമല്ലാതെ എനിക്കു ഒരു അപ്പവും ഇല്ല. ഞാന് ഇതാ, രണ്ടു വിറകു പെറുക്കുന്നു; ഇതു കൊണ്ടുചെന്നു എനിക്കും മകന്നും വേണ്ടി ഒരുക്കി അതു ഞങ്ങള് തിന്നിട്ടു മരിപ്പാനിരിക്കയാകുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
13
ഏലീയാവു അവളോടുഭയപ്പെടേണ്ടാ; ചെന്നു നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്ക; എന്നാല് ആദ്യം എനിക്കു ചെറിയോരു അട ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടുവരിക; പിന്നെ നിനക്കും നിന്റെ മകന്നും വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിക്കൊള്ക.
14
യഹോവ ഭൂമിയില് മഴ പെയ്യിക്കുന്ന നാള്വരെ കലത്തിലെ മാവു തീര്ന്നുപോകയില്ല; ഭരണിയിലെ എണ്ണ കുറഞ്ഞുപോകയും ഇല്ല എന്നു യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
15
അവള് ചെന്നു ഏലീയാവു പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്തു; അങ്ങനെ അവളും അവനും അവളുടെ വീട്ടുകാരും ഏറിയനാള് അഹോവൃത്തികഴിച്ചു.
16
യഹോവ ഏലീയാവുമുഖാന്തരം അരുളിച്ചെയ്ത വചന പ്രകാരം കലത്തിലെ മാവു തീര്ന്നുപോയില്ല, ഭരണിയിലെ എണ്ണ കുറഞ്ഞുപോയതുമില്ല.
താനോ മരുഭൂമിയില് ഒരു ദിവസത്തെ വഴി ചെന്നു ഒരു ചൂരച്ചെടിയുടെ തണലില് ഇരുന്നു മരിപ്പാന് ഇച്ഛിച്ചു; ഇപ്പോള് മതി, യഹോവേ, എന്റെ പ്രാണനെ എടുത്തുകൊള്ളേണമേ; ഞാന് എന്റെ പിതാക്കന്മാരെക്കാള് നല്ലവനല്ലല്ലോ എന്നു പറഞ്ഞു.
5
അങ്ങനെ അവന് ചൂരച്ചെടിയുടെ തണലില് കിടന്നുറങ്ങുമ്പോള് പെട്ടെന്നു ഒരു ദൂതന് അവനെ തട്ടി അവനോടുഎഴുന്നേറ്റു തിന്നുക എന്നു പറഞ്ഞു.
6
അവന് ഉണര്ന്നു നോക്കിയപ്പോള് കനലിന്മേല്ചുട്ട ഒരു അടയും ഒരു തുരുത്തി വെള്ളവും തലെക്കല് ഇരിക്കുന്നതു കണ്ടു; അവന് തിന്നുകുടിച്ചു പിന്നെയും കിടന്നുറങ്ങി.
7
യഹോവയുടെ ദൂതന് രണ്ടാം പ്രാവശ്യം വന്നു അവനെ തട്ടിഎഴുന്നേറ്റു തിന്നുക; നിനക്കു ദൂരയാത്ര ചെയ്വാനുണ്ടല്ലോ എന്നു പറഞ്ഞു.
8
അവന് എഴുന്നേറ്റു തിന്നുകുടിച്ചു; ആ ആഹാരത്തിന്റെ ബലംകൊണ്ടു നാല്പതു പകലും നാല്പതു രാവും ദൈവത്തിന്റെ പര്വ്വതമായ ഹോരേബോളം നടന്നു.