ഇനിയും കുഞ്ഞുങ്ങളേ, അവന് പ്രത്യക്ഷനാകുമ്പോള് നാം അവന്റെ സന്നിധിയില് ലജ്ജിച്ചുപോകാതെ അവന്റെ പ്രത്യക്ഷതയില് നമുക്കു ധൈര്യ്യം ഉണ്ടാകേണ്ടതിന്നു അവനില് വസിപ്പിന് .
ന്യായവിധിദിവസത്തില് നമുക്കു ധൈര്യം ഉണ്ടാവാന് തക്കവണ്ണം ഇതിനാല് സ്നേഹം നമ്മോടു തികഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവന് ഇരിക്കുന്നതുപോലെ ഈ ലോകത്തില് നാമും ഇരിക്കുന്നു.
ഞങ്ങള് ലോകത്തില്, വിശേഷാല് നിങ്ങളോടു, ജഡജ്ഞാനത്തില് അല്ല, ദൈവകൃപയിലത്രേ, ദൈവം നലകുന്ന വിശുദ്ധിയിലും നിര്മ്മലതയിലും പെരുമാറിയിരിക്കുന്നു എന്നു ഞങ്ങളുടെ മനസ്സാക്ഷിയുടെ സാക്ഷ്യം തന്നേ ഞങ്ങളുടെ പ്രശംസ.
നാം ദുര്മ്മനസ്സാക്ഷി നീങ്ങുമാറു ഹൃദയങ്ങളില് തളിക്കപ്പെട്ടവരും ശുദ്ധവെള്ളത്താല് ശരീരം കഴുകപ്പെട്ടവരുമായി വിശ്വാസത്തിന്റെ പൂര്ണ്ണനിശ്ചയം പൂണ്ടു പരമാര്ത്ഥഹൃദയത്തോടെ അടുത്തു ചെല്ലുക.
