എന്റെ പാറയായ ദൈവം; അവനില് ഞാന് ആശ്രയിക്കും; എന്റെ പരിചയും എന്റെ രക്ഷയായ കൊമ്പും എന്റെ ഗോപുരവും എന്റെ സങ്കേതവും തന്നേ. എന്റെ രക്ഷിതാവേ, നീ എന്നെ സാഹസത്തില്നിന്നു രക്ഷിക്കുന്നു.
യഹോവ എന്റെ ശൈലവും എന്റെ കോട്ടയും എന്റെ രക്ഷകനും എന്റെ ദൈവവും ഞാന് ശരണമാക്കുന്ന എന്റെ പാറയും എന്റെ പരിചയും എന്റെ രക്ഷയായ കൊമ്പും എന്റെ ഗോപുരവും ആകുന്നു.
യഹോവയായ കര്ത്താവു എന്നെ സഹായിക്കും; അതുകൊണ്ടു ഞാന് അമ്പരന്നുപോകയില്ല; അതുകൊണ്ടു ഞാന് എന്റെ മുഖം തീക്കല്ലുപോലെ ആക്കിയിരിക്കുന്നു; ഞാന് ലജ്ജിച്ചുപോകയില്ല എന്നു ഞാന് അറിയുന്നു.
8
എന്നെ നീതീകരിക്കുന്നവന് സമീപത്തുണ്ടു; എന്നോടു വാദിക്കുന്നവന് ആര്? നമുക്കു തമ്മില് ഒന്നു നോക്കാം; എന്റെ പ്രതിയോഗി ആര്? അവന് ഇങ്ങുവരട്ടെ.
9
ഇതാ, യഹോവയായ കര്ത്താവു എന്നെ തുണെക്കുന്നു; എന്നെ കുറ്റം വിധിക്കുന്നവന് ആര്? അവരെല്ലാവരും വസ്ത്രം പോലെ പഴകിപ്പോകും? പുഴു അവരെ തിന്നുകളയും.
ഇതാ, ഞാനും യഹോവ എനിക്കു തന്ന മക്കളും സീയോന് പര്വ്വതത്തില് അധിവസിക്കുന്ന സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയാല് യിസ്രായേലില് അടയാളങ്ങളും അത്ഭുതങ്ങളും ആയിരിക്കുന്നു.
എന്നാല് അവനെ തകര്ത്തുകളവാന് യഹോവേക്കു ഇഷ്ടംതോന്നി; അവന് അവന്നു കഷ്ടം വരുത്തി; അവന്റെ പ്രാണന് ഒരു അകൃത്യയാഗമായിത്തീര്ന്നിട്ടു അവന് സന് തതിയെ കാണുകയും ദീര്ഘായുസ്സു പ്രാപിക്കയും യഹോവയുടെ ഇഷ്ടം അവന്റെ കയ്യാല് സാധിക്കയും ചെയ്യും
പിന്നെ അവന് തലപൊക്കി സ്ത്രീകളെയും കുഞ്ഞുങ്ങളെയും കണ്ടുനിന്നോടുകൂടെയുള്ള ഇവര് ആര് എന്നു ചോദിച്ചുതിന്നുദൈവം അടിയന്നു നല്കിയിരിക്കുന്ന മക്കള് എന്നു അവന് പറഞ്ഞു.
ദൈവം ഇവിടെ എനിക്കു തന്നിട്ടുള്ള പുത്രന്മാര് എന്നു യോസേഫ് അപ്പനോടു പറഞ്ഞു. അവരെ എന്റെ അടുക്കല് കൊണ്ടുവരിക; ഞാന് അവരെ അനുഗ്രഹിക്കും എന്നു അവന് പറഞ്ഞു.
നിങ്ങള് അതികാലത്തു എഴുന്നേലക്കുന്നതും നന്നാ താമസിച്ചു കിടപ്പാന് പോകുന്നതും കഠിനപ്രയത്നം ചെയ്തു ഉപജീവിക്കുന്നതും വ്യര്ത്ഥമത്രേ; തന്റെ പ്രിയന്നോ, അവന് അതു ഉറക്കത്തില് കൊടുക്കുന്നു.
നീ ലോകത്തില്നിന്നു എനിക്കു തന്നിട്ടുള്ള മനുഷ്യര്ക്കും ഞാന് നിന്റെ നാമം വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അവര് നിനക്കുള്ളവര് ആയിരുന്നു; നീ അവരെ എനിക്കു തന്നു; അവര് നിന്റെ വചനം പ്രമാണിച്ചുമിരിക്കുന്നു.
7
നീ എനിക്കു തന്നതു എല്ലാം നിന്റെ പക്കല് നിന്നു ആകുന്നു എന്നു അവര് ഇപ്പോള് അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
8
നീ എനിക്കു തന്ന വചനം ഞാന് അവര്ക്കും കൊടുത്തു; അവര് അതു കൈക്കൊണ്ടു ഞാന് നിന്റെ അടുക്കല് നിന്നു വന്നിരിക്കുന്നു എന്നു സത്യമായിട്ടു അറിഞ്ഞും നീ എന്നെ അയച്ചു എന്നു വിശ്വസിച്ചുമിരിക്കുന്നു.
9
ഞാന് അവര്ക്കും വേണ്ടി അപേക്ഷിക്കുന്നു; ലോകത്തിന്നു വേണ്ടി അല്ല; നീ എനിക്കു തന്നിട്ടുള്ളവര് നിനക്കുള്ളവര് ആകകൊണ്ടു അവര്ക്കും വേണ്ടിയത്രേ ഞാന് അപേക്ഷിക്കുന്നതു.
10
എന്റേതു എല്ലാം നിന്റേതും നിന്റേതു എന്റേതും ആകുന്നു; ഞാന് അവരില് മഹത്വപ്പെട്ടുമിരിക്കുന്നു.
11
ഇനി ഞാന് ലോകത്തില് ഇരിക്കുന്നില്ല; ഇവരോ ലോകത്തില് ഇരിക്കുന്നു; ഞാന് നിന്റെ അടുക്കല് വരുന്നു. പരിശുദ്ധപിതാവേ, അവര് നമ്മെപ്പോലെ ഒന്നാകേണ്ടതിന്നു നീ എനിക്കു തന്നിരിക്കുന്ന നിന്റെ നാമത്തില് അവരെ കാത്തുകൊള്ളേണമേ.
12
അവരോടുകൂടെ ഇരുന്നപ്പോള് ഞാന് അവരെ നീ എനിക്കു തന്നിരിക്കുന്ന നിന്റെ നാമത്തില് കാത്തുകൊണ്ടിരുന്നു; ഞാന് അവരെ സൂക്ഷിച്ചു; തിരുവെഴുത്തിന്നു നിവൃത്തി വരേണ്ടതിന്നു ആ നാശയോഗ്യനല്ലാതെ അവരില് ആരും നശിച്ചുപോയിട്ടില്ല.
