ഞാന് രണ്ടാം പ്രവാശ്യം നിങ്ങളുടെ ഇടയില് ഇരുന്നപ്പോള്ഞാന് വീണ്ടും വന്നാല് ക്ഷമിക്കയില്ല എന്നു പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാന് ഇപ്പോള് ദൂരത്തിരുന്നുകൊണ്ടു ആ പാപം ചെയ്തവരോടും മറ്റെല്ലാവരോടും മുന് കൂട്ടി പറയുന്നു.
ഞാന് പ്രശംസിപ്പാന് വിചാരിച്ചാലും മൂഢനാകയില്ല; സത്യമല്ലോ പറയുന്നതു; എങ്കിലും എന്നെ കാണുന്നതിനും എന്റെ വായില്നിന്നു കേള്ക്കുന്നതിനും മീതെ ആരും എന്നെക്കുറിച്ചു നിരൂപിക്കരുതു എന്നുവെച്ചു ഞാന് അടങ്ങുന്നു.
അതു നിമിത്തം തന്നേ ഞാന് ഇതൊക്കെയും സഹിക്കുന്നു; എങ്കിലും ലജ്ജിക്കുന്നില്ല; ഞാന് ആരെ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നറിയുന്നു; അവന് എന്റെ ഉപനിധി ആ ദിവസംവരെ സൂക്ഷിപ്പാന് ശക്തന് എന്നു ഉറച്ചുമിരിക്കുന്നു.