ഞാന് ഇടവിടാതെ നിങ്ങളെ ഔര്ത്തുകൊണ്ടു ദൈവേഷ്ടത്താല് എപ്പോള് എങ്കിലും നിങ്ങളുടെ അടുക്കല് വരുവാന് സാധിക്കേണ്ടതിന്നു എന്റെ പ്രാര്ത്ഥനയില് എപ്പോഴും യാചിക്കുന്നു
എന്നാല് ഞാന് വീണ്ടും നിങ്ങളുടെ അടുക്കല് വരുന്നതു ദുഃഖത്തോടെ ആകരുതു എന്നു ഞാന് നിര്ണ്ണയിച്ചു.
2
ഞാന് നിങ്ങളെ ദുഃഖിപ്പിച്ചാല് എന്നാല് ദുഃഖിതനായവന് അല്ലാതെ എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതു ആര്?
3
ഞാന് ഇതു തന്നേ എഴുതിയതു ഞാന് വന്നാല് എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കേണ്ടിയവരാല് ദുഃഖം ഉണ്ടാകരുതു എന്നുവെച്ചും എന്റെ സന്തോഷം നിങ്ങള്ക്കു എല്ലാവര്ക്കും സന്തോഷം ആയിരിക്കും എന്നു നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും കുറിച്ചു വിശ്വസിച്ചിരിക്കകൊണ്ടും ആകുന്നു.
നിങ്ങളുടെ അനുസരണം തികഞ്ഞു വരുമ്പോള് എല്ലാ അനുസരണക്കേടിന്നും പ്രതികാരം ചെയ്വാന് ഒരുങ്ങിയുമിരിക്കുന്നു. നിങ്ങള് പുറമെയുള്ളതു നോക്കുന്നു.
7
താന് ക്രിസ്തുവിന്നുള്ളവന് എന്നു ഒരുത്തന് ഉറച്ചിരിക്കുന്നു എങ്കില് അവന് ക്രിസ്തുവിന്നുള്ളവന് എന്നപോലെ ഞങ്ങളും ക്രിസ്തുവിനുള്ളവര് എന്നു അവന് പിന്നെയും നിരൂപിക്കട്ടെ.
8
നിങ്ങളെ ഇടിച്ചുകളവാനല്ല പണിവാനത്രേ കര്ത്താവു ഞങ്ങള്ക്കു തന്ന അധികാരത്തെക്കുറിച്ചു ഒന്നു അധികം പ്രശംസിച്ചാലും ഞാന് ലജ്ജിച്ചുപോകയില്ല.
9
ഞാന് ലേഖനങ്ങളെക്കൊണ്ടു നിങ്ങളെ പേടിപ്പിക്കുന്നു എന്നു തോന്നരുതു.
10
അവന്റെ ലേഖനങ്ങള് ഘനവും ഊറ്റവും ഉള്ളവ തന്നേ; ശരീരസന്നിധിയോ ബലഹീനവും വാക്കു നിന്ദ്യവുമത്രേ എന്നു ചിലര് പറയുന്നുവല്ലോ.
ഞാന് വരുമ്പോള് ഞാന് ഇച്ഛിക്കാത്തവിധത്തില് നിങ്ങളെ കാണുകയും നിങ്ങള് ഇച്ഛിക്കാത്ത വിധത്തില് എന്നെ കാണുകയും ചെയ്യുമോ എന്നും പിണക്കം, ഈര്ഷ്യ, ക്രോധം, ശാഠ്യം, ഏഷണി, കുശുകുശുപ്പു, നിഗളം, കലഹം എന്നിവ ഉണ്ടാകുമോ എന്നും
ഞാന് രണ്ടാം പ്രവാശ്യം നിങ്ങളുടെ ഇടയില് ഇരുന്നപ്പോള്ഞാന് വീണ്ടും വന്നാല് ക്ഷമിക്കയില്ല എന്നു പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാന് ഇപ്പോള് ദൂരത്തിരുന്നുകൊണ്ടു ആ പാപം ചെയ്തവരോടും മറ്റെല്ലാവരോടും മുന് കൂട്ടി പറയുന്നു.
