വിശുദ്ധന്മാര് ലോകത്തെ വിധിക്കും എന്നു അറിയുന്നില്ലയോ? ലോകത്തെ നിങ്ങള് വിധിക്കുമെങ്കില് ഏറ്റവും ചെറിയ സംഗതികളെ വിധിപ്പാന് നിങ്ങള് അയോഗ്യരോ?
3
നാം ദൂതന്മാരെ വിധിക്കും എന്നു നിങ്ങള് അറിയുന്നില്ലയോ? ഐഹികകാര്യ്യങ്ങളെ എത്ര അധികം?
4
എന്നാല് നിങ്ങള്ക്കു ഐഹികകാര്യ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു വ്യവഹാരം ഉണ്ടെങ്കില് വിധിപ്പാന് സഭ ഗണ്യമാക്കാത്തവരെ ഇരുത്തുന്നുവോ?
5
നിങ്ങള്ക്കു ലജ്ജെക്കായി ഞാന് ചോദിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ സഹോദരന്മാര്ക്കും മദ്ധ്യേ കാര്യ്യം തീര്പ്പാന് പ്രാപ്തിയുള്ളോരു ജ്ഞാനിയും നിങ്ങളുടെ ഇടയില് ഇല്ലയോ?
6
അല്ല, സഹോദരന് സഹോദരനോടു വ്യവഹരിക്കുന്നു; അതും അവിശ്വാസികളുടെ മുമ്പില് തന്നേ.
7
നിങ്ങള്ക്കു തമ്മില് വ്യവഹാരം ഉണ്ടാകുന്നതു തന്നേ കേവലം പോരായ്മയാകുന്നു; അതിന്നു പകരം നിങ്ങള് അന്യായം സഹിച്ചുകൊള്ളാത്തതു എന്തു? നഷ്ടം ഏറ്റുകൊള്ളാത്തതു എന്തു?
8
അല്ല, നിങ്ങള് അന്യായം ചെയ്കയും നഷ്ടം വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു; അതും സഹോദരന്മാര്ക്കും തന്നേ.
ഞാന് വരുമ്പോള് ഞാന് ഇച്ഛിക്കാത്തവിധത്തില് നിങ്ങളെ കാണുകയും നിങ്ങള് ഇച്ഛിക്കാത്ത വിധത്തില് എന്നെ കാണുകയും ചെയ്യുമോ എന്നും പിണക്കം, ഈര്ഷ്യ, ക്രോധം, ശാഠ്യം, ഏഷണി, കുശുകുശുപ്പു, നിഗളം, കലഹം എന്നിവ ഉണ്ടാകുമോ എന്നും
ദ്വന്ദ്വപക്ഷം, ഭിന്നത, അസൂയ, മദ്യപാനം, വെറിക്കൂത്തു മുതലായവ എന്നു വെളിവാകുന്നു; ഈ വക പ്രവര്ത്തിക്കുന്നവന് ദൈവരാജ്യം അവകാശമാക്കുകയില്ല എന്നു ഞാന് മുമ്പെ പറഞ്ഞതുപോലെ ഇപ്പോഴും നിങ്ങളോടു മുന് കൂട്ടി പറയുന്നു.
അവരുടെ ഇടയില് നാം എല്ലാവരും മുമ്പെ നമ്മുടെ ജഡമോഹങ്ങളില് നടന്നു ജഡത്തിന്നും മനോവികാരങ്ങള്ക്കും ഇഷ്ടമായതു ചെയ്തുംകൊണ്ടു മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ പ്രകൃതിയാല് കോപത്തിന്റെ മക്കള് ആയിരുന്നു.
ജഡത്തില് കഷ്ടമനുഭവിച്ചവന് ജഡത്തില് ശേഷിച്ചിരിക്കുംകാലം ഇനി മനുഷ്യരുടെ മോഹങ്ങള്ക്കല്ല, ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന്നത്രേ ജീവിക്കേണ്ടതിന്നു പാപം വിട്ടൊഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
