നിങ്ങളുടെ ഹനനയാഗങ്ങളുടെ ബാഹുല്യം എനിക്കു എന്തിന്നു എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; മുട്ടാടുകളെക്കൊണ്ടുള്ള ഹോമയാഗവും തടിപ്പിച്ച മൃഗങ്ങളുടെ മേദസ്സുംകൊണ്ടു എനിക്കു മതി വന്നിരിക്കുന്നു; കാളകളുടെയോ കുഞ്ഞാടുകളുടെയോ കോലാട്ടുകൊറ്റന്മാരുടെയോ രക്തം എനിക്കു ഇഷ്ടമല്ല.
12
നിങ്ങള് എന്റെ സന്നിധിയില് വരുമ്പോള് എന്റെ പ്രാകാരങ്ങളെ ചവിട്ടുവാന് ഇതു നിങ്ങളോടു ചോദിച്ചതു ആര്?
13
ഇനി നിങ്ങള് വ്യര്ത്ഥമായുള്ള കാഴ്ചകൊണ്ടുവരരുതു; ധൂപം എനിക്കു വെറുപ്പാകുന്നു; അമാവാസ്യയും ശബ്ബത്തും സഭായോഗം കൂടുന്നതും--നീതികേടും ഉത്സവയോഗവും എനിക്കു സഹിച്ചുകൂടാ.
14
നിങ്ങളുടെ അമാവാസ്യകളെയും ഉത്സവങ്ങളെയും ഞാന് വെറുക്കുന്നു; അവ എനിക്കു അസഹ്യം; ഞാന് അവ സഹിച്ചു മുഷിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
15
നിങ്ങള് കൈമലര്ത്തുമ്പോള് ഞാന് എന്റെ കണ്ണു മറെച്ചുകളയും; നിങ്ങള് എത്ര തന്നേ പ്രാര്ത്ഥനകഴിച്ചാലും ഞാന് കേള്ക്കയില്ല; നിങ്ങളുടെ കൈ രക്തം കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
യഹോവേക്കു ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നതു വ്യര്ത്ഥം; ഞങ്ങള് അവന്റെ കാര്യം നോക്കുന്നതിനാലും സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയുടെ മുമ്പാകെ കറുപ്പുടുത്തു നടന്നതിനാലും എന്തു പ്രയോജനമുള്ളു?