അപ്പോള് യഹോവഇതാ, ജനം ഒന്നു അവര്ക്കെല്ലാവര്ക്കും ഭാഷയും ഒന്നു; ഇതും അവര് ചെയ്തു തുടങ്ങുന്നു; അവര് ചെയ്വാന് നിരൂപിക്കുന്നതൊന്നും അവര്ക്കും അസാദ്ധ്യമാകയില്ല.
7
വരുവിന് ; നാം ഇറങ്ങിച്ചെന്നു, അവര് തമ്മില് ഭാഷതിരിച്ചറിയാതിരിപ്പാന് അവരുടെ ഭാഷ കലക്കിക്കളക എന്നു അരുളിച്ചെയ്തു.
8
അങ്ങനെ യഹോവ അവരെ അവിടെനിന്നു ഭൂതലത്തിലെങ്ങും ചിന്നിച്ചു; അവര് പട്ടണം പണിയുന്നതു വിട്ടുകളഞ്ഞു.
9
സര്വ്വഭൂമിയിലെയും ഭാഷ യഹോവ അവിടെവെച്ചു കലക്കിക്കളകയാല് അതിന്നു ബാബേല് എന്നു പേരായി; യഹോവ അവരെ അവിടെനിന്നു ഭൂതലത്തില് എങ്ങും ചിന്നിച്ചുകളഞ്ഞു.
അബ്രാമിന്നു തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പതു വയസ്സായപ്പോള് യഹോവ അബ്രാമിന്നു പ്രത്യക്ഷനായി അവനോടുഞാന് സര്വ്വശക്തിയുള്ള ദൈവം ആകന്നു; നീ എന്റെ മുമ്പാകെ നടന്നു നിഷ്കളങ്കനായിരിക്ക.
നോക്കേണ്ടതിന്നു അവന് വരുന്നതു യഹോവ കണ്ടപ്പോള് ദൈവം മുള്പടര്പ്പിന്റെ നടുവില് നിന്നു അവനെ മോശേ, മോശെ എന്നു വിളിച്ചു. അതിന്നു അവന് ഇതാ, ഞാന് എന്നു പറഞ്ഞു.
5
അപ്പോള് അവന് ഇങ്ങോട്ടു അടുക്കരുതു; നീ നിലക്കുന്ന സ്ഥലം വിശുദ്ധഭൂമിയാകയാല് കാലില്നിന്നു ചെരിപ്പു അഴിച്ചുകളക എന്നു കല്പിച്ചു.
6
ഞാന് അബ്രാഹാമിന്റെ ദൈവവും യിസ്ഹാക്കിന്റെ ദൈവവും യാക്കോബിന്റെ ദൈവവുമായി, നിന്റെ പിതാവിന്റെ ദൈവം ആകുന്നു എന്നും അവന് അരുളിച്ചെയ്തു. മോശെ ദൈവത്തെ നോക്കുവാന് ഭയപ്പെട്ടു മുഖം മൂടി.
എങ്കിലും അവന് നന്മചെയ്കയും ആകാശത്തുനിന്നു മഴയും ഫലപുഷ്ടിയുള്ള കാലങ്ങളും നിങ്ങള്ക്കു തരികയും ആഹാരവും സന്തോഷവും നല്കി നിങ്ങളെ തൃപ്തരാക്കുകയും ചെയ്തുപോന്നതിനാല് തന്നെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം തരാതിരുന്നിട്ടില്ല.
അവന് അവന്റെ തേജസ്സിന്റെ പ്രഭയും തത്വത്തിന്റെ മുദ്രയും സകലത്തേയും തന്റെ ശക്തിയുള്ള വചനത്താല് വഹിക്കുന്നവനും ആകകൊണ്ടു പാപങ്ങള്ക്കു പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കിയശേഷം ഉയരത്തില് മഹിമയുടെ വലത്തുഭാഗത്തു ഇരിക്കയും
അതുകൊണ്ടു യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നുഒഴിഞ്ഞുപോകുവാന് കഴിയാത്ത ഒരനര്ത്ഥം ഞാന് അവര്ക്കും വരുത്തും; അവര് എന്നോടു നിലവിളിച്ചാലും ഞാന് കേള്ക്കയില്ല.
ഈ അന്ത്യകാലത്തു പുത്രന് മുഖാന്തരം നമ്മോടു അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അവനെ താന് സകലത്തിന്നും അവകാശിയാക്കി വെച്ചു; അവന് മുഖാന്തരം ലോകത്തെയും ഉണ്ടാക്കി.
എന്റെ പിതാവു സകലവും എങ്കല് ഭരമേല്പിച്ചിരിക്കുന്നു; പിതാവല്ലാതെ ആരും പുത്രനെ അറിയുന്നില്ല; പുത്രനും പുത്രന് വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊടുപ്പാന് ഇച്ഛിക്കുന്നവനും അല്ലാതെ ആരും പിതാവിനെ അറിയുന്നതുമില്ല.
കാണ്മിന് , നാം ദൈവമക്കള് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുവാന് പിതാവു നമുക്കു എത്ര വലിയ സ്നേഹം നല്കിയിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ തന്നേ നാം ആകുന്നു. ലോകം അവനെ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലായ്കകൊണ്ടു നമ്മെയും അറിയുന്നില്ല.
