അബ്രാഹാമിന്റെയും യിസ്ഹാക്കിന്റെയും യാക്കോബിന്റെയും ദൈവമായ നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ ദൈവം തന്റെ ദാസനായ യേശുവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തി; അവനെ നിങ്ങള് ഏല്പിച്ചുകൊടുക്കയും അവനെ വിട്ടയപ്പാന് വിധിച്ച പീലാത്തൊസിന്റെ മുമ്പില്വെച്ചു തള്ളിപ്പറയുകയും ചെയ്തു.
മോശെ യഹോവയോടുകര്ത്താവേ, മുമ്പേ തന്നെയും നീ അടിയനോടു സംസാരിച്ചശേഷവും ഞാന് വാക്സാമര്ത്ഥ്യമുള്ളവനല്ല; ഞാന് വിക്കനും തടിച്ചനാവുള്ളവനും ആകുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
നിന്നെ ഉദരത്തില് ഉരുവാക്കിയതിന്നു മുമ്പെ ഞാന് നിന്നെ അറിഞ്ഞു; നീ ഗര്ഭപാത്രത്തില്നിന്നു പുറത്തു വന്നതിന്നു മുമ്പെ ഞാന് നിന്നെ വിശുദ്ധീകരിച്ചു, ജാതികള്ക്കു പ്രവാചകനായി നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു.
7
എന്നാല് ഞാന് അയ്യോ, യഹോവയായ കര്ത്താവേ, എനിക്കു സംസാരിപ്പാന് അറിഞ്ഞുകൂടാ; ഞാന് ബാലനല്ലോ എന്നു പറഞ്ഞു.
8
അതിന്നു യഹോവ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതുഞാന് ബാലന് എന്നു നീ പറയരുതു; ഞാന് നിന്നെ അയക്കുന്ന ഏവരുടെയും അടുക്കല് നീ പോകയും ഞാന് നിന്നോടു കല്പിക്കുന്നതൊക്കെയും സംസാരിക്കയും വേണം.
9
നീ അവരെ ഭയപ്പെടരുതു; നിന്നെ വിടുവിക്കേണ്ടതിന്നു ഞാന് നിന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടെന്നു യഹോവയുടെ അരുളപ്പാടു.
ഈ ബലഹീനമനുഷ്യന്നു ഉണ്ടായ ഉപകാരം നിമിത്തം ഇവന് എന്തൊന്നിനാല് സൌഖ്യമായി എന്നു ഞങ്ങളെ ഇന്നു വിസ്തരിക്കുന്നു എങ്കില് നിങ്ങള് ക്രൂശിച്ചവനും.
10
ദൈവം മരിച്ചവരില് നിന്നു ഉയിര്പ്പിച്ചവനുമായി നസറായനായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തില് തന്നേ ഇവന് സൌഖ്യമുള്ളവനായി നിങ്ങളുടെ മുമ്പില് നിലക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങള് എല്ലാവരും യിസ്രായേല് ജനം ഒക്കെയും അറിഞ്ഞുകൊള്വിന് .
ഈ മനുഷ്യരെ എന്തു ചെയ്യേണ്ടു? പ്രത്യക്ഷമായോരു അടയാളം അവര് ചെയ്തിരിക്കുന്നു എന്നു യെരൂശലേമില് പാര്ക്കുംന്ന എല്ലാവര്ക്കും പ്രസിദ്ധമല്ലോ; നിഷേധിപ്പാന് നമുക്കു കഴിവില്ല.
17
എങ്കിലും അതു ജനത്തില് അധികം പരക്കാതിരിപ്പാന് അവര് യാതൊരു മനുഷ്യനോടും ഈ നാമത്തില് ഇനി സംസാരിക്കരുതെന്നു നാം അവരെ തര്ജ്ജനം ചെയ്യേണം എന്നു പറഞ്ഞു.
18
പിന്നെ അവരെ വിളിച്ചിട്ടുയേശുവിന്റെ നാമത്തില് അശേഷം സംസാരിക്കരുതു, ഉപദേശിക്കയും അരുതു എന്നു കല്പിച്ചു.
19
അതിന്നു പത്രൊസും യോഹന്നാനുംദൈവത്തെക്കാള് അധികം നിങ്ങളെ അനുസരിക്കുന്നതു ദൈവത്തിന്റേ മുമ്പാകെ ന്യായമോ എന്നു വിധിപ്പിന് .
20
ഞങ്ങള്ക്കോ ഞങ്ങള് കണ്ടും കേട്ടുമിരിക്കുന്നതു പ്രസ്താവിക്കാതിരിപ്പാന് കഴിയുന്നതല്ല എന്നു ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
21
എന്നാല് ഈ സംഭവിച്ച കാര്യംകൊണ്ടു എല്ലാം ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയാല് അവരെ ശിക്ഷിക്കുന്നതിനു ജനംനിമിത്തം വഴി ഒന്നും കാണായ്കകൊണ്ടു അവര് പിന്നെയും തര്ജ്ജനം ചെയ്തു അവരെ വിട്ടയച്ചു.
22
ഈ അത്ഭുതത്താല് സൌഖ്യം പ്രാപിച്ച മനുഷ്യന് നാല്പതില് അധികം വയസ്സുള്ളവനായിരുന്നു.
ഞാന് ചങ്ങല ധരിച്ചു സ്ഥാനാപതിയായി സേവിക്കുന്ന സുവിശേഷത്തിന്റെ മര്മ്മം പ്രാഗത്ഭ്യത്തോടെ അറിയിപ്പാന് എന്റെ വായി തുറക്കുമ്പോള് എനിക്കു വചനം നല്കപ്പെടേണ്ടതിന്നും
ആ മര്മ്മം ഇപ്പോള് അവന്റെ വിശുദ്ധ അപ്പൊസ്തലന്മാര്ക്കും പ്രവാചകന്മാര്ക്കും ആത്മാവിനാല് വെളിപ്പെട്ടതുപോലെ പൂര്വ്വകാലങ്ങളില് മനുഷ്യര്ക്കും അറിയായ്വന്നിരുന്നില്ല.
തങ്ങള്ക്കായിട്ടല്ല നിങ്ങള്ക്കായിട്ടത്രേ തങ്ങള് ആ ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നു എന്നു അവര്ക്കും വെളിപ്പെട്ടു; സ്വര്ഗ്ഗത്തില് നിന്നു അയച്ച പരിശുദ്ധാത്മാവിനാല് നിങ്ങളോടു സുവിശേഷം അറിയിച്ചവര് അതു ഇപ്പോള് നിങ്ങളെ ഗ്രഹിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിലേക്കു ദൈവദൂതന്മാരും കുനിഞ്ഞുനോക്കുവാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
