യാക്കോബ് ഒരു നേര്ച്ചനേര്ന്നുദൈവം എന്നോടുകൂടെ ഇരിക്കയും ഞാന് പോകുന്ന ഈ യാത്രയില് എന്നെ കാക്കുകയും ഭക്ഷിപ്പാന് ആഹാരവും ധരിപ്പാന് വസ്ത്രവും എനിക്കു തരികയും
യഹോവ എന്നെ യെരൂശലേമിലേക്കു മടക്കിവരുത്തിയാല് യഹോവേക്കു ഒരു ആരാധന കഴിക്കും എന്നു അടിയന് അരാമിലെ ഗെശൂരില് പാര്ത്ത കാലം ഒരു നേര്ച്ച നേര്ന്നിരുന്നു.
ഞാന് ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പാകെ ജീവന്റെ പ്രകാശത്തില് നടക്കേണ്ടതിന്നു നീ എന്റെ പ്രാണനെ മരണത്തില്നിന്നും എന്റെ കാലുകളെ ഇടര്ച്ചയില്നിന്നും വിടുവിച്ചുവല്ലോ. (സംഗീതപ്രമാണിക്കു; നശിപ്പിക്കരുതേ എന്ന രാഗത്തില്; ദാവീദിന്റെ ഒരു സ്വര്ണ്ണഗീതം; അവന് ശൌലിന്റെ മുമ്പില്നിന്നു ഗുഹയിലേക്കു ഔടിപ്പോയ കാലത്തു ചമെച്ചതു.)
ഈ പട്ടണവും അതിലുള്ളതൊക്കെയും യഹോവേക്കു ശപഥാര്പ്പിതമായിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും രാഹാബ് എന്ന വേശ്യ നാം അയച്ച ദൂതന്മാരെ ഒളിപ്പിച്ചതിനാല് അവളും അവളോടുകൂടെ വീട്ടിലുള്ള എല്ലാവരും ജീവനോടിരിക്കട്ടെ.
അക്കാലത്തു യോശുവ ശപഥം ചെയ്തുഈ യെരീഹോപട്ടണത്തെ പണിയുവാന് തുനിയുന്ന മനുഷ്യന് യഹോവയുടെ മുമ്പാകെ ശപീക്കപ്പെട്ടവന് ; അവന് അതിന്റെ അടിസ്ഥാനമിടുമ്പോള് അവന്റെ മൂത്തമകന് നഷ്ടമാകും; അതിന്റെ കതകു തൊടുക്കുമ്പോള് ഇളയമകനും നഷ്ടമാകും എന്നു പറഞ്ഞു.
