ഒരുത്തന് തന്റെ അവകാശനിലത്തില് ഏതാനും യഹോവേക്കു വിശുദ്ധീകരിച്ചാല് നിന്റെ മതിപ്പു അതിന്റെ വിത്തുപാടിന്നു ഒത്തവണ്ണം ആയിരിക്കേണം; ഒരു ഹോമെര്യവം വിതെക്കുന്ന നിലത്തിന്നു അമ്പതു ശേക്കെല് വെള്ളി മതിക്കേണം.
16
യോബേല് സംവത്സരംമുതല് അവന് തന്റെ നിലം വിശുദ്ധീകരിച്ചാല് അതു നിന്റെ മതിപ്പു പോലെ ഇരിക്കേണം.
17
യോബേല്സംവത്സരത്തിന്റെ ശേഷം അവന് അതിനെ വിശുദ്ധീകരിച്ചാലോ യോബേല്സംവത്സരംവരെ ശേഷിക്കുന്ന സംവത്സരങ്ങള്ക്കു ഒത്തവണ്ണം പുരോഹിതന് അതിന്റെ വില കണക്കാക്കേണം; അതു നിന്റെ മതിപ്പില്നിന്നു കുറെക്കേണം.
18
അവന് നിലം വീണ്ടെടുക്കാതെ മറ്റൊരുത്തന്നു വിറ്റാലോ പിന്നെ അതു വീണ്ടെടുത്തുകൂടാ.
19
ആ നിലം യൊബേല് സംവത്സരത്തില് ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കുമ്പോള് ശപഥാര്പ്പിതഭൂമിപോലെ യഹോവേക്കു വിശുദ്ധമായിരിക്കേണം; അതിന്റെ അനുഭവം പുരോഹിതന്നു ഇരിക്കേണം.
20
തന്റെ അവകാശനിലങ്ങളില് ഉള്പ്പെടാതെ സ്വായര്ജ്ജിതമായുള്ള ഒരു നിലം ഒരുത്തന് യഹോവേക്കു ശുദ്ധീകരിച്ചാല്
21
പുരോഹിതന് യോബേല് സംവത്സരംവരെ മതിപ്പുവില കണക്കാക്കേണം; നിന്റെ മതിപ്പുവില അവന് അന്നു തന്നേ യഹോവേക്കു വിശുദ്ധമായി കൊടുക്കേണം.
22
ആ നിലം മുന്നുടമസ്ഥന്നു യോബേല്സംവത്സരത്തില് തിരികെ ചേരേണം.
23
നിന്റെ മതിപ്പു ഒക്കെയും ശേക്കെലിന്നു ഇരുപതു ഗേരാവെച്ചു വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ തൂക്കപ്രകാരം ആയിരിക്കേണം.
24
അതു അശുദ്ധമൃഗമാകുന്നു എങ്കില് മതിപ്പുവിലയും അതിന്റെ അഞ്ചിലൊന്നും കൂടെ കൊടുത്തു അതിനെ വീണ്ടെടുക്കേണം; വീണ്ടെടുക്കുന്നില്ലെങ്കില് നിന്റെ മതിപ്പുവിലെക്കു അതിനെ വില്ക്കേണം.
25
എന്നാല് ഒരുത്തന് തനിക്കുള്ള ആള്, മൃഗം, അവകാശനിലം മുതലായി യഹോവേക്കു കൊടുക്കുന്ന യാതൊരു ശപഥാര്പ്പിതവും വില്ക്കയോ വീണ്ടെടുക്കയോ ചെയ്തുകൂടാ; ശപഥാര്പ്പിതം ഒക്കെയും യഹോവേക്കു അതിവിശുദ്ധം ആകുന്നു.
26
മനുഷ്യവര്ഗ്ഗത്തില്നിന്നു ശപഥാര്പ്പിതമായി കൊടുക്കുന്ന ആരെയും വീണ്ടെടുക്കാതെ കൊന്നുകളയേണം.
