യഹോവാഭക്തന്മാര് അന്നു തമ്മില് തമ്മില് സംസാരിച്ചു; യഹോവ ശ്രദ്ധവെച്ചു കേട്ടു; യഹോവാഭക്തന്മാര്ക്കും അവന്റെ നാമത്തെ സ്മരിക്കുന്നവര്ക്കും വേണ്ടി അവന്റെ സന്നിധിയില് ഒരു സ്മരണപുസ്തകം എഴുതിവെച്ചിരിക്കുന്നു.
ചിലര് താമസം എന്നു വിചാരിക്കുന്നതുപോലെ കര്ത്താവു തന്റെ വാഗ്ദത്തം നിവര്ത്തിപ്പാന് താമസിക്കുന്നില്ല. ആരും നശിച്ചുപോകാതെ എല്ലാവരും മാനസാന്തരപ്പെടുവാന് അവന് ഇച്ഛിച്ചു നിങ്ങളോടു ദീര്ഘക്ഷമ കാണിക്കുന്നതേയുള്ളു.
ആരും ഇല്ലെന്നു അവന് കണ്ടു പക്ഷവാദം ചെയ്വാന് ആരും ഇല്ലായ്കയാല് ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു; അതുകൊണ്ടു അവന്റെ ഭുജം തന്നേ അവന്നു രക്ഷവരുത്തി, അവന്റെ നീതി അവനെ താങ്ങി
ഞാന് ദേശത്തെ നശിപ്പിക്കാതവണ്ണം അതിന്നു മതില് കെട്ടി എന്റെ മുമ്പാകെ ഇടിവില് നില്ക്കേണ്ടതിന്നു ഒരു പുരുഷനെ ഞാന് അവരുടെ ഇടയില് അന്വേഷിച്ചു; ആരെയും കണ്ടില്ലതാനും.
നീ മരുഭൂമി ശീലിച്ചു അതിമോഹം പൂണ്ടു കിഴെക്കുന്ന കാട്ടു കഴുത തന്നേ; അതിന്റെ മദപ്പാടില് അതിനെ തടുക്കാകുന്നവന് ആര്? ആരും അതിനെ അന്വേഷിച്ചു തളരുകയില്ല; അതിന്റെ മാസത്തില് അതിനെ കണ്ടെത്തും;
ചെരിപ്പു ഊരിപ്പോകാതവണ്ണം നിന്റെ കാലും രണ്ടു പോകാതവണ്ണം തൊണ്ടയും സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ക; നീയോ അതു വെറുതെ; അങ്ങനെയല്ല; ഞാന് അന്യന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്നു; അവരുടെ പിന്നാലെ ഞാന് പോകും എന്നു പറഞ്ഞു.