അഞ്ചാം മാസം പത്താം തിയ്യതി, ബാബേല്രാജാവായ നെബൂഖദ്നേസരിന്റെ പത്തൊമ്പതാം ആണ്ടില് തന്നേ, ബാബേല്രാജാവിന്റെ തിരുമുമ്പില് നിലക്കുന്നവനും അകമ്പടിനായകനുമായ നെബൂസര്-അദാന് യെരൂശലേമിലേക്കു വന്നു.
ബെന്യാമീന് മക്കളേ, യെരൂശലേമിന്റെ നടുവില്നിന്നു ഔടിപ്പോകുവിന് ; തെക്കോവയില് കാഹളം ഊതുവിന് ; ബേത്ത്--ഹക്കേരെമില് ഒരു തീക്കുറി ഉയര്ത്തുവിന് വടക്കു നിന്നു അനര്ഥവും മഹാ നാശവും കാണായ്വരുന്നു.
മൊട്ടക്കുന്നിന്മേല് കൊടി ഉയര്ത്തുവിന് ; അവര് പ്രഭുക്കന്മാരുടെ വാതിലുകള്ക്കകത്തു കടക്കേണ്ടതിന്നു ശബ്ദം ഉയര്ത്തി അവരെ കൈ കാട്ടി വിളിപ്പിന് .
3
ഞാന് എന്റെ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവരോടു കല്പിച്ചു, ഗര്വ്വത്തോടെ ഉല്ലസിക്കുന്ന എന്റെ വീരന്മാരെ ഞാന് എന്റെ കോപത്തെ നിവര്ത്തിക്കേണ്ടതിന്നു വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.
4
ബഹുജനത്തിന്റെ ഘോഷംപോലെ പര്വ്വതങ്ങളില് പുരുഷാരത്തിന്റെ ഒരു ഘോഷം! കൂടിയിരിക്കുന്ന ജാതികളുടെ രാജ്യങ്ങളുടെ ആരവം! സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ യുദ്ധസൈന്യത്തെ പരിശോധിക്കുന്നു.
5
ദേശത്തെ ഒക്കെയും നശിപ്പിപ്പാന് ദൂരദേശത്തുനിന്നും ആകാശത്തിന്റെ അറ്റത്തുനിന്നും യഹോവയും അവന്റെ കോപത്തിന്റെ ആയുധങ്ങളും വരുന്നു.
അവര് തങ്ങളുടെ കന്നുകാലികളും കൂടാരങ്ങളുമായി പുറപ്പെട്ടു വെട്ടുക്കിളിപോലെ കൂട്ടമായി വരും; അവരും അവരുടെ ഒട്ടകങ്ങളും അസംഖ്യം ആയിരുന്നു; അവര് ദേശത്തു കടന്നു നാശം ചെയ്യും.
അവരുടെ മുമ്പില് തീ കത്തുന്നു; അവരുടെ പിമ്പില് ജ്വാല ദഹിപ്പിക്കുന്നു; അവരുടെ മുമ്പില് ദേശം ഏദെന് തോട്ടംപോലെയാകുന്നു; അവരുടെ പിറകിലോ ശൂന്യമായുള്ള മരുഭൂമി; അവരുടെ കയ്യില് നിന്നു യാതൊന്നും ഒഴിഞ്ഞുപോകയില്ല.
നിന്റെ വര്ത്തകന്മാരെ നീ ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളെക്കാള് വര്ദ്ധിപ്പിച്ചുവല്ലൊ; വിട്ടില് പടം കഴിച്ചു പറന്നുപോകുന്നു.
16
നിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാര് വെട്ടുക്കിളികള്പോലെയും നിന്റെ സേനാധിപതിമാര് ശിതമുള്ള ദിവസത്തില് മതിലുകളിന്മേല് പറ്റുന്ന വിട്ടില്കൂട്ടംപോലെയും ആകുന്നു; സൂര്യന് ഉദിക്കുമ്പോള് അവ പറന്നുപോകുന്നു; അവ ചെന്നിരിക്കുന്ന സ്ഥലം ആരും അറിയുന്നില്ല.
17
അശ്ശൂര്രാജാവേ, നിന്റെ ഇടയന്മാര് ഉറങ്ങുന്നു; നിന്റെ കുലീനന്മാര് വിശ്രമിച്ചു കിടക്കുന്നു; നിന്റെ ജനം പര്വ്വതങ്ങളില് ചിതറിയിരിക്കുന്നു; അവരെ കൂട്ടിച്ചേര്പ്പാന് ആരുമില്ല.