അപ്പോള് മോശെ യോശുവയോടുനീ ആളുകളെ തിരഞ്ഞെടുത്തു പുറപ്പെട്ടു അമാലേക്കിനോടു യുദ്ധം ചെയ്ക; ഞാന് നാളെ കുന്നിന് മുകളില് ദൈവത്തിന്റെ വടി കയ്യില് പിടിച്ചും കൊണ്ടു നിലക്കും എന്നു പറഞ്ഞു.
അവര് യഹോവയെഅവന് നല്ലവന് ; യിസ്രായേലിനോടു അവന്റെ ദയ എന്നേക്കും ഉള്ളതു എന്നിങ്ങനെ വാഴ്ത്തി സ്തുതിച്ചുംകൊണ്ടു ഗാനപ്രതിഗാനം ചെയ്തു. അവര് യഹോവയെ സ്തുതിക്കുമ്പോള് യഹോവയുടെ ആലയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഇട്ടതുകൊണ്ടു ജനമെല്ലാം അത്യുച്ചത്തില് ആര്ത്തുഘോഷിച്ചു.
12
എന്നാല് പുരോഹിതന്മാരിലും ലേവ്യരിലും പിതൃഭവനത്തലവന്മാരിലും മുമ്പിലത്തെ ആലയം കണ്ടിട്ടുള്ള വയോധികന്മാരായ അനേകര് ഈ ആലയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഇട്ടു കണ്ടപ്പോള് ഉറക്കെ കരഞ്ഞുപോയി; മറ്റു പലരും സന്തോഷത്തോടെ ഉച്ചത്തില് ആര്ത്തു.
13
അങ്ങനെ ജനത്തില് സന്തോഷഘോഷത്തിന്റെ ശബ്ദവും കരച്ചലിന്റെ ശബ്ദവും തമ്മില് തിരിച്ചറിവാന് കഴിയാതെയിരുന്നു; ജനം അത്യുച്ചത്തില് ഘോഷിച്ചതുകൊണ്ടു ഘോഷം ബഹുദൂരം കേട്ടു.
യോശുവ ജനത്തോടുആര്പ്പിടുവിന് എന്നു ഞാന് നിങ്ങളോടു കല്പിക്കുന്ന നാള്വരെ നിങ്ങള് ആര്പ്പിടരുതു; ഒച്ചകേള്പ്പിക്കരുതു; വായില്നിന്നു ഒരു വാക്കും പുറപ്പെടുകയും അരുതു; അതിന്റെശേഷം ആര്പ്പിടാം എന്നു കല്പിച്ചു.
അവന് ലേഹിയില് എത്തിയപ്പോള് ഫെലിസ്ത്യര് അവനെ കണ്ടിട്ടു ആര്ത്തു. അപ്പോള് യഹോവയുടെ ആത്മാവു അവന്റെമേല് വന്നു അവന്റെ കൈ കെട്ടിയിരുന്ന കയര് തീകൊണ്ടു കരിഞ്ഞ ചണനൂല്പോലെ ആയി; അവന്റെ ബന്ധനങ്ങള് കൈമേല്നിന്നു ദ്രവിച്ചുപോയി.
ഫെലിസ്ത്യര് ആര്പ്പിന്റെ ഒച്ച കേട്ടിട്ടുഎബ്രായരുടെ പാളയത്തില് ഈ വലിയ ആര്പ്പിന്റെ കാരണം എന്തു എന്നു അന്വേഷിച്ചു, യഹോവയുടെ പെട്ടകം പാളയത്തില് വന്നിരിക്കുന്നു എന്നു ഗ്രഹിച്ചു.
