1
അവരുടെ മുമ്പാകെ നീ വെക്കേണ്ടുന്ന ന്യായങ്ങളാവിതു
2
ഒരു എബ്രായദാസനെ വിലെക്കു വാങ്ങിയാല് ആറു സംവത്സരം സേവിച്ചിട്ടു ഏഴാം സംവത്സരത്തില് അവന് ഒന്നും കൊടുക്കാതെ സ്വതന്ത്രനായി പൊയ്ക്കൊള്ളട്ടെ.
3
ഏകനായി വന്നു എങ്കില് ഏകനായി പോകട്ടെ; അവന്നു ഭാര്യയുണ്ടായിരുന്നു എങ്കില് ഭാര്യയും അവനോടുകൂടെ പോകട്ടെ.
4
അവന്റെ യജമാനന് അവന്നു ഭാര്യയെ കൊടുക്കയും അവള് അവന്നു പുത്രന്മാരെയോ പുത്രിമാരെയോ പ്രസവിക്കയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കില് ഭാര്യയും മക്കളും യജമാനന്നു ഇരിക്കേണം; അവന് ഏകനായി പോകേണം.
5
എന്നാല് ദാസന് ഞാന് എന്റെ യജമാനനെയും എന്റെ ഭാര്യയെയും മക്കളെയും സ്നേഹിക്കുന്നു; ഞാന് സ്വതന്ത്രനായി പോകയില്ല എന്നു തീര്ത്തു പറഞ്ഞാല്
6
യജമാനന് അവനെ ദൈവസന്നിധിയില് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു ചെന്നു കതകിന്റെയോ കട്ടളക്കാലിന്റെയോ അടുക്കല് നിറുത്തീട്ടു സൂചികൊണ്ടു അവന്റെ കാതു കുത്തി തുളക്കേണം; പിന്നെ അവന് എന്നേക്കും അവന്നു ദാസനായിരിക്കേണം.
7
ഒരുത്തന് തന്റെ പുത്രിയെ ദാസിയായി വിറ്റാല് അവള് ദാസന്മാര് പോകുന്നതു പോലെ പോകരുതു.
8
അവളെ തനിക്കു സംബന്ധത്തിന്നു നിയമിച്ച യജമാനന്നു അവളെ ബോധിക്കാതിരുന്നാല് അവളെ വീണ്ടെടുപ്പാന് അവന് അനുവദിക്കേണം; അവളെ ചതിച്ചതുകൊണ്ടു അന്യജാതിക്കു വിറ്റുകളവാന് അവന്നു അധികാരമില്ല.
9
അവന് അവളെ തന്റെ പുത്രന്നു നിയമിച്ചു എങ്കില് പുത്രിമാരുടെ ന്യായത്തിന്നു തക്കവണ്ണം അവളോടു പെരുമാറേണം.
10
അവന് മറ്റൊരുത്തിയെ പരിഗ്രഹിച്ചാല് ഇവളുടെ ഉപജീവനവും ഉടുപ്പും വിവാഹമുറയും കുറെക്കരുതു.
11
ഈ മൂന്നു കാര്യവും അവന് അവള്ക്കു ചെയ്യാതിരുന്നാല് അവളെ പണം വാങ്ങാതെ വെറുതെ വിട്ടയക്കേണം.
12
ഒരു മനുഷ്യനെ അടിച്ചുകൊല്ലുന്നവന് മരണശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണം.
13
അവന് കരുതിക്കൂട്ടാതെ അങ്ങനെ അവന്റെ കയ്യാല് സംഭവിപ്പാന് ദൈവം സംഗതിവരുത്തിയതായാല് അവന് ഔടിപ്പോകേണ്ടുന്ന സ്ഥലം ഞാന് നിയമിക്കും.
14
എന്നാല് ഒരുത്തല് കരുതിക്കൂട്ടി കൂട്ടുകാരനെ ചതിച്ചു കൊന്നതെങ്കില് അവന് മരിക്കേണ്ടതിന്നു നീ അവനെ എന്റെ യാഗപീഠത്തിങ്കല് നിന്നും പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോകേണം.
15
തന്റെ അപ്പനെയോ അമ്മയെയോ അടിക്കുന്നവന് മരണശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണം.
16
ഒരുത്തന് ഒരാളെ മോഷ്ടിച്ചിട്ടു അവനെ വില്ക്കയാകട്ടെ അവന്റെ കൈവശം അവനെ കണ്ടുപിടിക്കയാകട്ടെ ചെയ്താല് അവന് മരണശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണം.
17
തന്റെ അപ്പനെയോ അമ്മയെയോ ശപിക്കുന്നവന് മരണശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണം.
18
മനുഷ്യര് തമ്മില് ശണ്ഠകൂടീട്ടു ഒരുത്തന് മറ്റവനെ കല്ലുകൊണ്ടോ മുഷ്ടികൊണ്ടോ കുത്തിയതിനാല് അവന് മരിച്ചുപോകാതെ കിടപ്പിലാകയും
19
പിന്നെയും എഴുന്നേറ്റു വടി ഊന്നി വെളിയില് നടക്കയും ചെയ്താല് കുത്തിയവനെ ശിക്ഷിക്കരുതു; എങ്കിലും അവന് അവന്റെ മിനക്കേടിന്നുവേണ്ടി കൊടുത്തു അവനെ നല്ലവണ്ണം ചികിത്സിപ്പിക്കേണം.
20
ഒരുത്തന് തന്റെ ദാസനെയോ ദാസിയെയോ തല്ക്ഷണം മരിച്ചുപോകത്തക്കവണ്ണം വടികൊണ്ടു അടിച്ചാല് അവനെ നിശ്ചയമായി ശിക്ഷിക്കേണം.
21
എങ്കിലും അവന് ഒന്നു രണ്ടു ദിവസം ജീവിച്ചിരുന്നാല് അവനെ ശിക്ഷിക്കരുതു; അവന് അവന്റെ മുതലല്ലോ.
22
മനുഷ്യര് തമ്മില് ശണ്ഠകൂടീട്ടു ഗര്ഭിണിയായ ഒരു സ്ത്രീയെ അടിച്ചതിനാല് ഗര്ഭം അലസിയതല്ലാതെ അവള്ക്കു മറ്റൊരു ദോഷവും വന്നില്ലെങ്കില് അടിച്ചവന് ആ സ്ത്രീയുടെ ഭര്ത്താവു ചുമത്തുന്ന പിഴ കൊടുക്കേണം; ന്യായാധിപന്മാര് വിധിക്കുമ്പോലെ അവന് കൊടുക്കേണം.
23
മറ്റു ദോഷം വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കില് ജീവന്നു പകരം ജീവന് കൊടുക്കേണം.
