10
എന്നാല് യാക്കോബ് ബേര്-ശേബയില് നിന്നു പുറപ്പെട്ടു ഹാരാനിലേക്കു പോയി.
11
അവന് ഒരു സ്ഥലത്തു എത്തിയപ്പോള് സൂര്യന് അസ്തമിക്കകൊണ്ടു അവിടെ രാപാര്ത്തു; അവന് ആ സ്ഥലത്തെ കല്ലുകളില് ഒന്നു എടുത്തു തലയണയായി വെച്ചു അവിടെ കിടന്നുറങ്ങി.
12
അവന് ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടുഇതാ, ഭൂമിയില് വെച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു കോവണി; അതിന്റെ തല സ്വര്ഗ്ഗത്തോളം എത്തിയിരുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാര് അതിന്മേല്കൂടി കയറുകയും ഇറങ്ങുകയുമായിരുന്നു.
13
അതിന്മീതെ യഹോവ നിന്നു അരുളിച്ചെയ്തതുഞാന് നിന്റെ പിതാവായ അബ്രാഹാമിന്റെ ദൈവവും, യിസ്ഹാക്കിന്റെ ദൈവവുമായ യഹോവ ആകുന്നു; നീ കിടക്കുന്ന ഭൂമിയെ ഞാന് നിനക്കും നിന്റെ സന്തതിക്കും തരും.
14
നിന്റെ സന്തതി ഭൂമിയിലെ പൊടിപോലെ ആകും; നീ പടിഞ്ഞാറോട്ടും കിഴക്കോട്ടും വടക്കോട്ടും തെക്കോട്ടും പരക്കും; നീ മുഖാന്തരവും നിന്റെ സന്തതി മുഖാന്തരവും ഭൂമിയിലെ സകലവംശങ്ങളും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും.
15
ഇതാ, ഞാന് നിന്നോടുകൂടെയുണ്ടു; നീ പോകുന്നേടത്തൊക്കെയും നിന്നെ കാത്തു ഈ രാജ്യത്തേക്കു നിന്നെ മടക്കിവരുത്തും; ഞാന് നിന്നെ കൈവിടാതെ നിന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു നിവര്ത്തിക്കും.
16
അപ്പോള് യാക്കോബ് ഉറക്കമുണര്ന്നുയഹോവ ഈ സ്ഥലത്തുണ്ടു സത്യം; ഞാനോ അതു അറിഞ്ഞില്ല എന്നു പറഞ്ഞു.
17
അവന് ഭയപ്പെട്ടുഈ സ്ഥലം എത്ര ഭയങ്കരം! ഇതു ദൈവത്തിന്റെ ആലയമല്ലാതെ മറ്റൊന്നല്ല; ഇതു സ്വര്ഗ്ഗത്തിന്റെ വാതില് തന്നേ എന്നു പറഞ്ഞു.
18
യാക്കോബ് അതികാലത്തു എഴുന്നേറ്റു തലയണയായി വെച്ചിരുന്ന കല്ലു എടുത്തു തൂണായി നിര്ത്തി, അതിന്മേല് എണ്ണ ഒഴിച്ചു.
19
അവന് ആ സ്ഥലത്തിന്നു ബേഥേല് എന്നു പേര്വിളിച്ചു; ആദ്യം ആ പട്ടണത്തിന്നു ലൂസ് എന്നു പേരായിരുന്നു.
20
യാക്കോബ് ഒരു നേര്ച്ചനേര്ന്നുദൈവം എന്നോടുകൂടെ ഇരിക്കയും ഞാന് പോകുന്ന ഈ യാത്രയില് എന്നെ കാക്കുകയും ഭക്ഷിപ്പാന് ആഹാരവും ധരിപ്പാന് വസ്ത്രവും എനിക്കു തരികയും
21
എന്നെ എന്റെ അപ്പന്റെ വീട്ടിലേക്കു സൌഖ്യത്തോടെ മടക്കി വരുത്തുകയും ചെയ്യുമെങ്കില് യഹോവ എനിക്കു ദൈവമായിരിക്കും.
22
ഞാന് തൂണായി നിര്ത്തിയ ഈ കല്ലു ദൈവത്തിന്റെ ആലയവും ആകും. നീ എനിക്കു തരുന്ന സകലത്തിലും ഞാന് നിനക്കു ദശാംശം തരും എന്നു പറഞ്ഞു.
