യോവാശ് തന്റെ ചുറ്റും നിലക്കുന്ന എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞതുബാലിന്നു വേണ്ടി നിങ്ങളോ വ്യവഹരിക്കുന്നതു? നിങ്ങളോ അവനെ രക്ഷിക്കുന്നതു? അവന്നുവേണ്ടി വ്യവഹരിക്കുന്നവന് ഇന്നു രാവിലെ തന്നേ മരിക്കേണം; അവന് ഒരു ദൈവം എങ്കില് തന്റെ ബലിപീഠം ഒരുത്തന് ഇടിച്ചുകളഞ്ഞതുകൊണ്ടു താന് തന്നേ തന്റെ കാര്യം വ്യവഹരിക്കട്ടെ.
ദാന്യര് അവനോടുനിന്റെ ഒച്ച ഇവിടെ കേള്ക്കരുതുഅല്ലെങ്കില് ദ്വേഷ്യക്കാര് നിങ്ങളോടു കയര്ത്തിട്ടു നിന്റെ ജീവനും നിന്റെ വീട്ടുകാരുടെ ജീവനും നഷ്ടമാകുവാന് നീ സംഗതിവരുത്തും എന്നു പറഞ്ഞു.
ഫെലിസ്ത്യര് ദൈവത്തിന്റെ പെട്ടകം എടുത്തു ദാഗോന്റെ ക്ഷേത്രത്തില് കൊണ്ടുചെന്നു ദാഗോന്റെ അരികെ വെച്ചു.
3
പിറ്റെന്നാള് രാവിലെ അസ്തോദ്യര് എഴുന്നേറ്റപ്പോള് ദാഗോന് യഹോവയുടെ പെട്ടകത്തിന്റെ മുമ്പില് കവിണ്ണുവീണു കിടക്കുന്നതു കണ്ടു. അവര് ദാഗോനെ എടുത്തു വീണ്ടും അവന്റെ സ്ഥാനത്തു നിര്ത്തി.
4
പിറ്റെന്നാള് രാവിലെ അവര് എഴുന്നേറ്റപ്പോള് ദാഗോന് യഹോവയുടെ പെട്ടകത്തിന്റെ മുമ്പില് കവിണ്ണുവീണു കിടക്കുന്നതു കണ്ടു. ദാഗോന്റെ തലയും അവന്റെ കൈപ്പത്തികളും ഉമ്മരപ്പടിമേല് മുറിഞ്ഞുകിടന്നു; ദാഗോന്റെ ഉടല്മാത്രം ശേഷിച്ചിരുന്നു.
5
അതുകൊണ്ടു ദാഗോന്റെ പുരോഹിതന്മാരും ദാഗോന്റെ ക്ഷേത്രത്തില് കടക്കുന്നവരും അസ്തോദില് ദാഗോന്റെ ഉമ്മരപ്പടിമേല് ഇന്നും ചവിട്ടുമാറില്ല.
6
എന്നാല് യഹോവയുടെ കൈ അസ്തോദ്യരുടെമേല് ഭാരമായിരുന്നു; അവന് അവരെ ശൂന്യമാക്കി അസ്തോദിലും അതിന്റെ അതിരുകളിലും ഉള്ളവരെ മൂലരോഗത്താല് ബാധിച്ചു.
അവരുടെ ദേവന്മാരെ തീയില് ഇട്ടുകളഞ്ഞതു സത്യം തന്നേ; അവ ദേവന്മാരല്ല, മനുഷ്യരുടെ കൈപ്പണിയായ മരവും കല്ലും മാത്രം ആയിരുന്നുവല്ലോ; ആകയാല് അവര് അവയെ നശിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞു.
ബേല് വണങ്ങുന്നു; നെബോ കുനിയുന്നു; അവരുടെ വിഗ്രഹങ്ങളെ മൃഗങ്ങളുടെ പുറത്തും കന്നുകാലികളുടെ പുറത്തും കയറ്റിയിരിക്കുന്നു; നിങ്ങള് എടുത്തുകൊണ്ടു നടക്കുന്നവ ഒരു ചുമടും തളര്ന്ന മൃഗങ്ങള്ക്കു ഭാരവും ആയിത്തീര്ന്നിരിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ടു യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നുഒഴിഞ്ഞുപോകുവാന് കഴിയാത്ത ഒരനര്ത്ഥം ഞാന് അവര്ക്കും വരുത്തും; അവര് എന്നോടു നിലവിളിച്ചാലും ഞാന് കേള്ക്കയില്ല.