ഞാന് ഇങ്ങനെ ഹൃദയത്തില് പറഞ്ഞു തീരുമ്മുമ്പെ ഇതാ, റിബെക്കാ തോളില് പാത്രവുമായി വന്നു കിണറ്റില് ഇറങ്ങി വെള്ളം കോരി; ഞാന് അവളോടുഎനിക്കു കുടിപ്പാന് തരേണം എന്നു പറഞ്ഞു.
അപ്പോള് ഗിദെയോന് ദൈവത്തോടുനീ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ യിസ്രായേലിനെ എന്റെ കയ്യാല് രക്ഷിക്കുമെങ്കില് ഇതാ,
37
ഞാന് രോമമുള്ള ഒരു ആട്ടിന് തോല് കളത്തില് നിവര്ത്തിടുന്നു; മഞ്ഞു തോലിന്മേല് മാത്രം ഇരിക്കയും നിലമൊക്കെയും ഉണങ്ങിയിരിക്കയും ചെയ്താല് നീ അരുളിച്ചെയ്തതു പോലെ യിസ്രായേലിനെ എന്റെ കയ്യാല് രക്ഷിക്കുമെന്നു ഞാന് അറിയും എന്നു പറഞ്ഞു.
38
അങ്ങനെ തന്നേ സംഭവിച്ചു; അവന് പിറ്റെന്നു അതികാലത്തു എഴുന്നേറ്റു തോല് പിഴിഞ്ഞു, മഞ്ഞുവെള്ളം ഒരു കിണ്ടി നിറെച്ചെടുത്തു.
39
ഗിദെയോന് പിന്നെയും ദൈവത്തോടുനിന്റെ കോപം എന്റെ നേരെ ജ്വലിക്കരുതേ; ഞാന് ഒരിക്കലുംകൂടെ സംസാരിച്ചുകൊള്ളട്ടെ; തോല്കൊണ്ടു ഒരു പരീക്ഷകൂടെ കഴിച്ചുകൊള്ളട്ടെ; തോല് മാത്രം ഉണങ്ങിയും നിലമൊക്കെയും മഞ്ഞുകൊണ്ടു നനഞ്ഞുമിരിപ്പാന് അരുളേണമേ എന്നു പറഞ്ഞു.
40
അന്നു രാത്രി ദൈവം അങ്ങനെ തന്നേ ചെയ്തു; തോല് മാത്രം ഉണങ്ങിയും നിലമൊക്കെയും മഞ്ഞുകൊണ്ടു നനെഞ്ഞുമിരുന്നു.
അപ്പോള് നീ വിളിക്കും; യഹോവ ഉത്തരം അരുളും; നീ നിലവിളിക്കും, ഞാന് വരുന്നു എന്നു അവന് അരുളിച്ചെയ്യും; നുകവും വിരല് ചൂണ്ടുന്നതും വഷളത്വം സംസാരിക്കുന്നതും നീ നിന്റെ നടുവില് നിന്നു നീക്കിക്കളകയും
ഇങ്ങനെ ഞാന് പ്രാര്ത്ഥിക്കയും എന്റെ പാപവും എന്റെ ജനമായ യിസ്രായേലിന്റെ പാപവും ഏറ്റുപറകയും എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധപര്വ്വതത്തിന്നു വേണ്ടി എന്റെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ സന്നിധിയില് അപേക്ഷ കഴിക്കയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്,
21
ഞാന് എന്റെ പ്രാര്ത്ഥന കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള് തന്നേ, ആദിയിങ്കല് ഞാന് അത്യന്തം ക്ഷീണിച്ചിരുന്ന സമയം ദര്ശനത്തില് കണ്ട ഗബ്രീയേല് എന്ന പുരുഷന് ഏകദേശം സന്ധ്യായാഗത്തിന്റെ നേരത്തു എന്നോടു അടുത്തുവന്നു.
22
അവന് വന്നു എന്നോടു പറഞ്ഞതെന്തെന്നാല്ദാനീയേലേ, നിനക്കു ബുദ്ധി ഉപദേശിച്ചുതരേണ്ടതിന്നു ഞാന് ഇപ്പോള് വന്നിരിക്കുന്നു.
23
നീ ഏറ്റവും പ്രിയനാകയാല് നിന്റെ യാചനകളുടെ ആരംഭത്തിങ്കല് തന്നേ കല്പന പുറപ്പെട്ടു, നിന്നോടു അറിയിപ്പാന് ഞാന് വന്നുമിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടു നീ കാര്യം ചിന്തിച്ചു ദര്ശനം ഗ്രഹിച്ചുകൊള്ക.
അബ്രാഹാം അതികാലത്തു എഴുന്നേറ്റു അപ്പവും ഒരു തുരുത്തി വെള്ളവും എടുത്തു ഹാഗാരിന്റെ തോളില്വെച്ചു, കുട്ടിയെയും കൊടുത്തു അവളെ അയച്ചു; അവള് പുറപ്പെട്ടുപോയി ബേര്-ശേബ മരുഭൂമിയില് ഉഴന്നു നടന്നു.
എന്നാല് മോവാബ്യസ്ത്രീയായ രൂത്ത് നൊവൊമിയോടുഞാന് വയലില് ചെന്നു എന്നോടു ദയ കാണിക്കുന്നവനെ ആശ്രയിച്ചു കതിര് പെറുക്കട്ടെ എന്നു ചോദിച്ചു. പൊയ്ക്കൊള്ക മകളേ എന്നു അവള് അവളോടു പറഞ്ഞു.
