നീ ദൈവത്തിന്റെ തോട്ടമായ ഏദെനില് ആയിരുന്നു; താമ്രമണി, പീതരത്നം, വജ്രം, പുഷ്പരാഗം, ഗോമേദകം, സൂര്യകാന്തം, നീലക്കല്ലു, മാണിക്യം, മരതകം മുതലായ സകലരത്നങ്ങളും നിന്നെ മൂടിയിരുന്നു; നിന്നെ തീര്ത്തനാളില് നിന്നില് ഉള്ള തടങ്ങളുടെയും കൂടുകളുടെയും പണി പൊന്നുകൊണ്ടുള്ളതായിരുന്നു.
ദൈവത്തിന്റെ തോട്ടത്തിലെ ദേവദാരുക്കള്ക്കു അതിനെ മറെപ്പാന് കഴിഞ്ഞില്ല; സരളവൃക്ഷങ്ങള് അതിന്റെ കൊമ്പുകളോടു തുല്യമായിരുന്നില്ല; അരിഞ്ഞില്വൃക്ഷങ്ങള് അതിന്റെ ചില്ലികളോടു ഒത്തിരുന്നില്ല; ദൈവത്തിന്റെ തോട്ടത്തിലെ ഒരു വൃക്ഷവും ഭംഗിയില് അതിനോടു സമമായിരുന്നതുമില്ല.
അവരുടെ മുമ്പില് തീ കത്തുന്നു; അവരുടെ പിമ്പില് ജ്വാല ദഹിപ്പിക്കുന്നു; അവരുടെ മുമ്പില് ദേശം ഏദെന് തോട്ടംപോലെയാകുന്നു; അവരുടെ പിറകിലോ ശൂന്യമായുള്ള മരുഭൂമി; അവരുടെ കയ്യില് നിന്നു യാതൊന്നും ഒഴിഞ്ഞുപോകയില്ല.
ഇങ്ങനെ അവന് മനുഷ്യനെ ഇറക്കിക്കളഞ്ഞു; ജീവന്റെ വൃക്ഷത്തിങ്കലേക്കുള്ള വഴികാപ്പാന് അവന് ഏദെന് തോട്ടത്തിന്നു കിഴക്കു കെരൂബുകളെ തിരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വാളിന്റെ ജ്വാലയുമായി നിര്ത്തി.
ഞാന് അതിനെ കുഴിയില് ഇറങ്ങുന്നവരോടുകൂടെ പാതാളത്തില് തള്ളിയിട്ടപ്പോള്, അതിന്റെ വീഴ്ചയുടെ മുക്കത്തിങ്കല് ഞാന് ജാതികളെ നടുങ്ങുമാറാക്കി; ഏദെനിലെ സകല വൃക്ഷങ്ങളും ലെബാനോനിലെ ശ്രേഷ്ഠവും ഉത്തമവുമായി വെള്ളം കുടിക്കുന്ന സകലവൃക്ഷങ്ങളും ഭൂമിയുടെ അധോഭാഗത്തു ആശ്വാസം പ്രാപിച്ചു.
അങ്ങനെ നീ മഹത്വത്തിലും വലിപ്പത്തിലും ഏദെനിലെ വൃക്ഷങ്ങളില് ഏതിനോടു തുല്യമാകുന്നു? എന്നാല് നീ ഏദെനിലെ വൃക്ഷങ്ങളോടുകൂടെ ഭൂമിയുടെ അധോഭാഗത്തു ഇറങ്ങിപ്പോകേണ്ടിവരും; വാളാല് നിഹതന്മാരായവരോടുകൂടെ നീ അഗ്രചര്മ്മികളുടെ ഇടയില് കിടക്കും. ഇതു ഫറവോനും അവന്റെ സകലപുരുഷാരവും തന്നേ എാന്നു യഹോവയായ കര്ത്താവിന്റെ അരുളപ്പാടു.
