നിങ്ങളുടെ നിലങ്ങളെ കൊയ്ത വേലക്കാരുടെ കൂലി നിങ്ങള് പിടിച്ചുവല്ലോ; അതു നിങ്ങളുടെ അടുക്കല്നിന്നു നിലവിളിക്കുന്നു. കൊയ്തവരുടെ മുറവിളി സൈന്യങ്ങളുടെ കര്ത്താവിന്റെ ചെവിയില് എത്തിയിരിക്കുന്നു.
ദൈവം യെരൂശലേമിനെ നശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ഒരു ദൂതനെ അവിടെ അയച്ചു; അവന് നശിപ്പിപ്പാന് ഭാവിക്കുമ്പോള് യഹോവ കണ്ടു ആ അനര്ത്ഥത്തെക്കുറിച്ചു അനുതപിച്ചു നാശകദൂതനോടുമതി, നിന്റെ കൈ പിന് വലിക്ക എന്നു കല്പിച്ചു, യഹോവയുടെ ദൂതന് യെബൂസ്യനായ ഒര്ന്നാന്റെ കളത്തിന്നരികെ നില്ക്കയായിരുന്നു.
ദാവീദ് തല പൊക്കി, യഹോവയുടെ ദൂതന് വാള് ഊരി യെരൂശലേമിന്നു മീതെ നീട്ടിപ്പിടിച്ചുംകൊണ്ടും ഭൂമിക്കും ആകാശത്തിന്നും മദ്ധ്യേ നിലക്കുന്നതു കണ്ടു ദാവീദും മൂപ്പന്മാരും രട്ടുടുത്തു സാഷ്ടാംഗം വീണു.
ഞാന് ഇപ്പോള് ഈ ദേശം നശിപ്പിപ്പാന് യഹോവയെ കൂടാതെയോ അതിന്റെ നേരെ പുറപ്പെട്ടുവന്നിരിക്കുന്നതു? യഹോവ എന്നോടുഈ ദേശത്തിന്റെ നേരെ പുറപ്പെട്ടുചെന്നു അതിനെ നശിപ്പിക്ക എന്നു കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
മറ്റേവരോടു ഞാന് കേള്ക്കെ അവന് നിങ്ങള് അവന്റെ പിന്നാലെ നഗരത്തില്കൂടി ചെന്നു വെട്ടുവിന് ! നിങ്ങളുടെ കണ്ണിന്നു ആദരവു തോന്നരുതു; നിങ്ങള് കരുണ കാണിക്കയുമരുതു.
വൃദ്ധന്മാരെയും യൌവനക്കാരെയും കന്യകമാരെയും പൈതങ്ങളെയും സ്ത്രീകളെയും കൊന്നുകളവിന് ! എന്നാല് അടയാളമുള്ള ഒരുത്തനെയും തൊടരുതു; എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തില് തന്നേ തുടങ്ങുവിന് എന്നു കല്പിച്ചു; അങ്ങനെ അവര് ആലയത്തിന്റെ മുമ്പില് ഉണ്ടായിരുന്ന മൂപ്പന്മാരുടെ ഇടയില് തുടങ്ങി.
നല്ലതു വരേണ്ടതിന്നു തീയതുചെയ്ക എന്നു പറയരുതോ? ഞങ്ങള് അങ്ങനെ പറയുന്നു എന്നു ചിലര് ഞങ്ങളെ ദുഷിച്ചുപറയുന്നുവല്ലോ. ഇവര്ക്കും വരുന്ന ശിക്ഷാവിധി നീതിയുള്ളതു തന്നേ.
നിങ്ങള് പോയി ക്രോധകലശം ഏഴും ഭൂമിയില് ഒഴിച്ചുകളവിന് എന്നു ഒരു മഹാ ശബ്ദം ദൈവാലയത്തില്നിന്നു ഏഴു ദൂതന്മാരോടും പറയുന്നതു ഞാന് കേട്ടു.
2
ഒന്നാമത്തവന് പോയി തന്റെ കലശം ഭൂമിയില് ഒഴിച്ചു; അപ്പോള് മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയുള്ളവരും അതിന്റെ പ്രതിമയെ നമസ്കരിക്കുന്നവരുമായ മനുഷ്യര്ക്കും വല്ലാത്ത ദുര്വ്രണം ഉണ്ടായി.
3
രണ്ടാമത്തവന് തന്റെ കലശം സമുദ്രത്തില് ഒഴിച്ചു; അപ്പോള് അതു മരിച്ചവന്റെ രക്തംപോലെ ആയിത്തിര്ന്നു; സമുദ്രത്തിലെ ജീവജന്തു ഒക്കെയും ചത്തുപോയി.
4
മൂന്നാമത്തെ ദൂതന് തന്റെ കലശം നദികളിലും നീരുറവുകളിലും ഒഴിച്ചു; അവ രക്തമായിത്തീര്ന്നു.
5
അപ്പോള് ജലാധിപതിയായ ദൂതന് ഇവ്വണ്ണം പറയുന്നതു ഞാന് കേട്ടുഇരിക്കുന്നവനും ഇരുന്നവനുമായി പരിശുദ്ധനായുള്ളോവേ, നീ ഇങ്ങനെ ന്യായം വിധിച്ചതു കൊണ്ടു നീതിമാന് ആകുന്നു.
6
വിശുദ്ധന്മാരുടെയും പ്രവാചകന്മാരുവടെയും രക്തം അവര് ചിന്നിച്ചതുകൊണ്ടു നീ അവര്ക്കും രക്തം കുടിപ്പാന് കൊടുത്തു; അതിന്നു അവര് യോഗ്യര് തന്നേ.
7
അവ്വണം യാഗപീഠവുംഅതേ, സര്വ്വശക്തിയുള്ള ദൈവമായ കര്ത്താവേ, നിന്റെ ന്യായവിധികള് സത്യവും നീതിയുമുള്ളവ എന്നു പറയുന്നതു ഞാന് കേട്ടു.
8
നാലാമത്തവന് തന്റെ കലശം സൂര്യനില് ഒഴിച്ചു; അപ്പൊള് തീകൊണ്ടു മനുഷ്യരെ ചുടുവാന് തക്കവണ്ണം അതിന്നു അധികാരം ലഭിച്ചു.
9
മനുഷ്യര് അത്യുഷ്ണത്താല് വെന്തുപോയി; ഈ ബാധകളുടെമേല് അധികാരമുള്ള ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തെ ദുഷിച്ചതല്ലാതെ അവന്നു മഹത്വം കൊടുപ്പാന് തക്കവണ്ണം മാനസാന്തരപ്പെട്ടില്ല.
10
അഞ്ചാമത്തവന് തന്റെ കലശം മൃഗത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിന്മേല് ഒഴിച്ചു; അപ്പോള് അതിന്റെ രാജ്യം ഇരുണ്ടുപോയി.
11
അവര് കഷ്ടതനിമിത്തം നാവു കടിച്ചുംകൊണ്ടു കഷ്ടങ്ങളും വ്രണങ്ങളും ഹേതുവാല് സ്വര്ഗ്ഗത്തിലെ ദൈവത്തെ ദുഷിച്ചതല്ലാതെ തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളെ വിട്ടു മാനസാന്തരപ്പെട്ടില്ല.
12
ആറാമത്തവന് തന്റെ കലശം യൂഫ്രാത്തോസ് എന്ന മഹാനദിയില് ഒഴിച്ചു; കിഴക്കു നിന്നു വരുന്ന രാജാക്കന്മാര്ക്കും വഴി ഒരുങ്ങേണ്ടതിന്നു അതിലെ വെള്ളം വറ്റിപ്പോയി.